— 106 — 
De verschijnselen, die zich in dit opzicht voordoen, zijn zoo 
buitengewoon en dikwijls zoo ongedacht, dat het wel altijd 
moeilijk zal blijven de juiste mate van dien invloed te 
bepalen. Wij kunnen niet anders doen dan eenige feiten 
opnoemen, die ons laten zien, hoezeer die verschijnselen uit- 
eenloopen. Hetzelfde is van toepassing op den invloed, 
dien de onderstam op de ent uitoefent. 
Het is algemeen bekend, dat de kweepeer, als onderstam 
voor een pereboom gebruikt, een zekeren invloed heeft 
op den smaak der vruchten en den groei van den boom. 
Vergelijkt men een pereboom op zaailingpeer met dien 
op een kwee geënt, dan zien we aanmerkelijke punten van 
verschil. Wij moeten hierbij in aanmerking nemen, dat 
de wildelingpeer veel meer natuurlijke verwantschap heeft 
met onze peersoorten dan de kwee. De eerste behoort tot 
hetzelfde geslacht (Púrus), de tweede tot een ondergeslacht 
(Cydonia), beide behooren tot dezelfde familie, die der 
Pomaceeën. 
Wij zien bij den peer op wildeling, den boom zich sterk 
ontwikkelen, met stevige, krachtige takken ; het duurt een 
geruimen tijd eer de boom bloeit en vruchten voortbrengt; 
het is duidelijk, dat hij in normalen toestand verkeert. Bij 
den peer op kwee zien wij een korten ineengedrongen 
stam met korte gelede, dikke takken; reeds na verloop 
van drie of vier jaar begint de boom vrucht te dragen. 
Hij wordt niet groot, besteedt zijne krachten vroeg aan 
het dragen van talrijke vruchten en is daarom ook spoedig 
uitgeput. De abnormale toestand van den boom komt nog 
beter uit in den smaak der vruchten; die van de meeste 
soorten hebben een vreemden bijsmaak gekregen. Som- 
mige zijn lekkerder en geuriger geworden, andere zijn te 
sterk en onsmakelijk. Wij kunnen hier dus niet aan den 
invloed van den stam op de ent twijfelen. De pomologie 
heeft van deze eigenschap van de kwee een uitmuntend 
gebruik gemaakt, door pereboomen op zulke stammen voor 
kleine tuinen aan te bevelen, nadat men door ondervinding 
