— 110 — 
van den onderstam op de ent, zooal merkbaar, slechts een: 
tijdelijke was, hoewel deze stelling slechts gedeeltelijk op- 
vaste grondslagen berustte, daar afdoende proeven in deze 
richting niet genomen waren. Zulks is wel bevreemdend, 
daar verschillende schrijvers gewag maken van gevallen, 
die tot het tegenovergestelde dezer meening zouden doen 
besluiten. 
PrrNrus verhaalt, dat CorNeLIus een tak van een tamme 
kastanje entte op denzelfden boom, waarvan deze tak 
afkomstig was; de ent droeg overvloediger vrucht dan de 
boom zelf. Deze verbeterde kastanje werd door Errertus 
weer geënt, met het gevolg, dat ook de kwaliteit der 
vruchten beter werd. 
Latere schrijvers, zooals DANYy, LAWSON, KNIGHT, ROSIER, 
CABANIS, PÉPIN en SAGERET besluiten uit door hen genomen 
proeven, dat de invloed van het enten wel degelijk merkbaar 
is in de zaailingen van de geënte planten. Daartegenover 
staan weer anderen, zooals DeECHAMEL DU MoNcEAU en THOUIN, 
die dien invloed ontkennen. 
De genomen proeven hadden alle betrekking op hout- 
achtige planten, waarvan uit den aard der zaak het 
bezwaar verbonden was, dat er langen tijd verloopen moest, 
voordat de resultaten ervan aan het licht kwamen. Men 
kwam niet op het denkbeeld de proeven te herhalen 
met kruidachtige gewassen, waarbij men binnen enkele 
jaren betrouwbare uitkomsten kan verkrijgen, niettegen- 
staande de invloed van onderstam en ent zeer goed 
bekend was, en daarvan in de praktijk ook partij werd 
getrokken. 
Eerst in 1890 sloeg DAnieL te Chateau-Goutier dezen. 
weg in. Proeven werden genomen met planten behoorende 
tot de families der Leguminosae, Compositae en Cruciferae, 
welke laatste de meest in het oog loopende resultaten 
opleverden. 
Ten eerste werd een raap geënt op de in Europa alge- 
meen in het wild voorkomende tweejarige Alliaria offici- 
