— 115 — 
beeld van het enten van een heester (Abutilon) op een jaar- 
lijks afstervende plant (Althaea), waarvan er ten minste één 
van de twee nog leeft en goed groeit, doet zien, dat wij 
nog heel wat merkwaardigs op dit gebied te wachten hebben. 
In de „Comptes Rendus des séances de l'Académie des 
sciences” No. 3 1900, geeft L. Danrer een lijst van planten 
waarvan de enting op elkaar hem gelukt is. Hij nam meestal 
kruidachtige planten voor zijne proeven en maakte gebruik 
van de „greffe par rapprochement” het z g. zoogen of enten 
met onafgesneden tak. De lijst der door hem geënte plan- 
ten vindt men in het elfde deel van dit tijdschrift pag. 
474. Hij eindigt deze opsomming met de woorden: Al 
deze enten zijn uitstekend gelukt, de deelen der verschil- 
lende planten groeiden goed aan elkaar. De best geslaag- 
den waren de gewassen, die in vorm en groeikracht de 
grootste overeenkomst bezaten. 
Het slagen der enten van genoemde planten door mid- 
del van zoogen in zeer jeugdigen staat, toont hier ten dui- 
delijkste aan, dat de z.g. botanische verwantschap er weinig 
mede te maken heeft. Men heeft hier niet slechts planten, 
behoorende tot ver van elkaar staande families, maar zelfs 
uit verschillende groepen zooals Dialypetalen, Gam opetalen 
en Apetalen met succes op elkaar geënt. 
Wij kunnen hier niet veel bijvoegen, alles is nog te 
nieuw; dat er echter door middel van het enten en het 
kweeken van planten uit die enten reeds nieuwe variëteiten 
verkregen zijn, is een niet te loochenen feit. ik heb hier 
slechts te wijzen op de nieuwe winterharde koolsoort en 
de aardappel van E. LerFoRt. 
Wat. verder het enten der meest verschillende gewassen 
op elkaar betreft, zoo blijkt, het dat er meest gewerkt is 
met kruidachtige gewassen, toch gelukte het ook met hees- 
ters zooals o. a. met de Ahorn (Acerinae) op de sering (oleacae): 
Of deze houtachtige planten op den duur in het leven blijven, 
