— 116 — 
kan nog niet uitgemaakt worden. Voor het gewone doel 
van het enten, het gemakkelijk en spoedig vermenigvuldigen 
van vruchtboomen enz. komt het er niet in de eerste 
plaats op aan of de enten slagen, maar meer of zij op den 
duur goed doorgroeien. Wij ouderen zijn zeer geneigd 
daaraan te twijfelen, wij kunnen echter voorloopig niet 
anders doen dan afwachten, tenzij wij in de gelegenheid 
zijn, zelf proeven te nemen. 
W. 
Nadat ik bovenstaand opstel gereed had, kwam mij in 
de „Botanische Zeitung No. 23, 1902” een opstel onder de 
oogen, waarin de onderstaande feiten over het ontstaan 
van variëteiten door enting vermeld worden. Ik meen de 
zaak belangrijk genoeg om haar hier nog te vermelden, 
te meer daar het hier geen kruidachtige planten, maar 
heesters geldt. 
In Bronvaux bij Metz staat een meer dan honderdjarige 
doornlooze Mespilus germanica, geënt op Crataegus monogyna; 
onmiddellijk onder de plek, waar beide soorten aaneen- 
gegroeid zijn, dus nog op den doorn, zijn jaren geleden twee 
takken voor den dag gekomen, waaraan de invloed van 
de ent duidelijk waar te nemen is. De eene toont in de 
bladeren en in de viltige beharing groote overeenkomst 
met de mispel, de lang gesteelde, van 6 tot 12 bij elkaar 
staande bloemen duiden op verwantschap met den doorn: 
De andere er naast groeiende tak gelijkt in bladvorm, 
bloeiwijze, dorens en grootte der vruchten geheel op den 
doorn, de lederbruine kleur der vruchtschil is weer die van 
de mispel. Beide takken, die wij I en II zullen noemen, 
werden door den heer Simon Louis te Plantières bij Metz 
door enten vermenigvuldigd en behielden al de genoemde 
eigenschappen. 
Later deden zich nog de volgende merkwaardige verschijn- 
selen bij dezen boom voor. Ongeveer acht jaar geleden 
