EENIGE OPMERKINGEN OVER RIJSTTEELT OP 
DROGE GRONDEN EN DROGE 
KWEEKBEDDEN. 
(Vervolg). 
Door den Controleur van Salatiga werd mijn aandacht 
gevestigd op eene bizondere wijze van padi-planten in de 
dessa Sandoek nabij Ampel gelegen. Wat daar geschiedt 
is eigenlijk een gemengde droge en natte padi-cultuur, 
maar is toch wellicht de aandacht waard om hier ook in 
het kort beschreven te worden. : 
In den Oostmoesson liggen de gronden van genoemde 
dessa meest braak, in October was echter vroeger reeds 
genoeg water voorhanden om met den aanleg der sawah’s 
te kunnen beginnen. Volgens het verhaal der dessa-be- 
stuurslieden, zoude echter sinds 1887, na de uitbarsting van 
den Merapi hierin verandering zijn gekomen en sinds dien tijd 
de bronnen niet meer voldoende water geven, om ook vóór 
den regentijd reeds met den sawah-aanleg te kunnen 
beginnen. 
Men heeft toen naar een ander middel omgezien, daar 
men noode den vroegen oogst der padi miste, om in het 
watergebrek te voorzien en er het volgende op gevonden. 
In November, nadat eerst de grond goed is bewerkt, 
wordt sawoeran (ijl op ’t veld) uitgezaaid, een mengsel van 
padi-gógó en padi-kreték. Deze laatste verscheidenheid wordt 
gewoonlijk op natte sawah’s geplant en is een tengahan-padi 
variëteit, welke zich zeer gemakkelijk tot gabbah laat ver- 
werken en daarom vooral in het Salatiga’sche, waar voor 
het cavaleriegarnizoen veel gabbah benoodigd is, gereede 
aftrek vindt. 
