— 123 — 
Voor het uitzaaien kan men, naar het schijnt, de ver- 
schillende padi-variëteiten gebruiken, die voor de teelt op 
natte velden worden gebezigd. Dit is een groot voordeel, 
daar men dus door den aanleg van droge kweekbedden 
niet aan een bepaalde padi-variëteit is gebonden en de 
landbouwer dezelfde verscheidenheid kan aanpiaen: die 
hij gewoon is te gebruiken. 
Eigenaardig zijn de veranderingen bij het wortelstelsel 
der padi, naarmate men éénzelfde variëteit, hetzij op drogen, 
hetzij op natten grond uitzaait. De onderzoekingen daar- 
omtrent moeten nog voortgezet worden, maar een paar 
feiten, die ik bij opzettelijke daartoe ingestelde proeven 
opmerkte, mogen toch reeds vermelding vinden. 
In een met water verzadigden grond, groeien na het 
ontkiemen der padikorrels de worteltjes vrij snel, zij ontwik- 
kelen zich daarbij voornamelijk in de lengte en maken betrek- 
kelijk weinig zijworteltjes, zijn echter over hun geheele 
lengte (behalve nabij den top) bezet met fijne haarworteltjes. 
Het wortelstelsel op droge gronden ontwikkelt zich niet 
‘zoo snel in de lengte, de wortels zijn hier meer gekronkeld 
en beginnen reeds spoedig zijworteltjes te vormen, welke 
op hun beurt weder haarworteltjes dragen. Het meest 
kenmerkend verschil echter van het wortelstelsel naarmate 
zich dit op drogen of natten bodem ontwikkelde, is wel de 
aan- of afwezigheid van wortelharen. 
Deze laatste zijn de organen, waardoor de wortels meer 
met den bodem in contact komen, zij dringen tusschen 
de fijnere gronddeeltjes in en zuigen daar het benoodigde 
voedsel op. Hetzelfde absorptievermogen bezit een gedeelte 
van het jonge worteluiteinde en ook gedeeltelijk de opper- 
huidscellen van een jeugdigen wortel. 
Deze laatste nu hebben bij natte rijst geheel de functie 
op zich genomen, om in de voedingsopname te voorzien en 
is dit absorptiesysteem bij hen dan ook sterk ontwikkeld, 
dezelfde functie vervullen echter de wortelharen bij de 
droge padi. 
