DE STALMEST. 
(Vorming, Bewaring en Gebruik). 
(Vervolg). 
Evenals alle organische verbindingen aan ontleding zijn 
blootgesteld, zoo is zulks ook het geval met den stalmest, 
waarin stoffen aanwezig zijn, die groote neiging hebben 
tot uiteenvallen in andere verbindingen, waarbij vooral 
miero-organismen veelal bacteriën een rol spelen. 
De stalmest wacht een rottingsproces, dat, wanneer het- 
goed verloopt, zijne waarde als meststof voor de plant 
aanzienlijk verhoogt. Dit rottingsproces kan evenwel door 
ondoelmatige behandeling bij de bewaring een zoodanig 
verloop nemen, dat een niet onbelangrijk verlies aan het 
meest waardevolle bestanddeel wordt geleden. Wij be- 
doelen hier de stikstof, die zooals wij boven reeds op- 
merkten, voor den indischen landbouw gewoonlijk het te- 
kort van den grond uitmaakt en in geval de planter haar 
moet koopen, hetzij in den vorm van guano, zwavelzure 
ammoniak of boengkil door hem duur moet worden betaald, 
varieerende van 0.80 — 1.50 gulden het kilo. 
Bij eene onrationeele behandeling van de vaste en vloei- 
bare uitwerpselen — zoo ten minste de laatste niet worden 
weggeworpen in slokan of kali — kan de stikstof verloren 
gaan door vervluchtiging, hetzij als elementaire stikstof, 
hetzij wat meer het geval is als ammoniak. Met de kali 
en het phosphorzuur is zulks niet mogelijk. 
In welken toestand komt nu de stikstof in den ver- 
schen stalmest voor? In hoofdzaak in den vorm van 
