EE 
ONDERZOEKINGEN NOPENS DE OORZAKEN VAN 
GROEL[-STOORNISSEN. 
a. Op een suikerbietenveld stierven de planten in het begin van 
Juli op scherp begrensde plaatsen. Beschadigingen van dierlijken 
of plantaardigen aard konden noch aan de suikerbieten noch in den 
bodem worden aangetoond. 
Uit de chemische analyse van den bodem bleek echter duidelijk 
de oorzaak. De grond bevatte op de aangetaste plaatsen gemiddeld 
0.172 pCt calciumchlorid, wat overeenkomt met 9.3 Gr. in de liter 
bodemvloeistof, terwijl in den grond van de onaangetaste plaatsen 
slechts sporen konden worden aangetoond. Uit een verder onder- 
zoek bleek nu, dat op een hooger gelegen gedeelte van het sui- 
kerbietenveld zich een uitgebouwde steengroeve bevond, die men 
als bewaarplaats voor den kalkafval eener papierfabriek had ge- 
bezigd. Het doorgesijpelde water van de steengroeve moet een 
onderaardschen weg hebben gevonden naar het tamelijk ver verwij- 
derde bieten veld. 
b. De boomen vaneen pas aangelegden model-boomgaard gingen 
midden in den zomer plotseling dood, terwijl zij vóórdien een 
normalen groei aan den dag hadden gelegd. Geen dierlijke of plant- 
aardige beschadiging kon worden aangetoond. In den bodem werd 
evenwel een énorme hoeveelheid van opgeloste zouten gevonden, 
het bodemvocht bevatte in éen liter 50 Gr. zouten (chloornatrium, 
chloormagnesium, magnesium- en calciumsulfaat). Een 51/s pCt. zout- 
oplossing moet ongetwijfeld als voor de vegetatie schadelijk worden 
geacht. In de plantgaten waren meststoffen —in niet overdreven 
hoeveelheden — met veel oplosbare zouten (superphosphaat, Peruguano 
en kalizouten) gedaan. Bij de abnormale en langaanhoudende droogte 
van den voorzomer konden de overtollige, voor een deel schadelijke 
zouten, zich niet snel genoeg in den grond verspreiden, i. c. in den 
ondergrond gespoeld worden. 
Deze waarneming leidt tot voorzichtigheid in de keuze der mest- 
stoffen voor boomen. bod: 
(Biederman’s centr. Bl. 31 Jaarg. 12 Heft). 
