uit den grond te nemen, deze wat diep om te werken en 
te bemesten en daarna ze weer te planten. Men zorge 
vooral ze niet te dicht bij elkaar te plaatsen, daar zulks de 
normale ontwikkeling der planten verhindert; deze waar- 
schuwing geldt voor veel gewassen, daar de meeste lief heb- 
bers een zekere neiging hebben, om te dicht te planten en de 
nadeelen van deze verkeerde methode doen zich spoedig 
genoeg gevoelen. 
Bij het maken van kleine bouquetten neemt men wel 
ééne bloem, die dan op een bamboetje gebonden wordt, bij 
grootere bouquetten of andere bloemwerken maakt men 
gebruik van de geheele bloeiwijze, op den langen steel 
maken de groote witte bloemen dan een mooi effect, zij 
hebben nog het voordeel van niet zoo spoedig te verwelken. 
Dit alles maakt, dat Ewucharis grandiflora in geen tuin 
mag ontbreken en indien men de boven aangegeven regels, 
dien iet moeilijk zijn, opvolgt, beschikt men bijna het geheele 
jaar door over de prachtige zuiver witte bloemen. 
Bromeliaceeën. 
Verscheidene planten met mooie bloemen uit een andere 
familie, kunnen ook zeer goed in de schaduw groeien, al 
is die ook wat donkerder dan b. v. voor Eucharis gewenscht 
is. Het zijn de Bromeliaceeën of Ananasachtige gewassen. 
In het Tuinbouwblad „Floralia’’ kwam onlangs eene korte 
beschrijving van eenige der mooiste planten uit genoemde 
familie voor, benevens eene eenvoudige indeeling. Ook in vroe- 
gere jaargangen van Teijsmannia werd meer dan eens de aan- 
dacht op de Bromeliaceeën gevestigd, o.a. vrij uitvoerig 
door den heer Surru in deel 4, 1898. Zij verdienen hier echter 
meer gekweekt te worden, de meeste groeien en bloeien 
hier vrij goed in niet te donkere schaduw, dit is de reden, 
waarom ik er hier nog eens de opmerkzaamheid op wensch 
te vestigen. 
In Europa maakt men veel werk van de cultuur dezer 
planten, zij vallen echter slechts binnen het bereik van 
