— 178 — 
stoffen. De nitrificeerende bacteriën behoeven voor hunne 
ontwikkeling juist zuurstof. 
Indien dus in den grond de zuurstof voldoende kan toe- 
treden, vindt geen ontleding van nitraat plaats. 
Het is dan ook gebleken, dat dergelijke groote verliezen 
aan stikstof, welke WAacNer bij zijne potproeven met stal- 
mestbemesting vond, bij bemestingen in het vrije veld zich 
niet voordoen. 
Komt het hier zelden voor, dat men met de stalmest- 
bemesting ook nog eene salpeterbemesting toedient, dan 
zal men in de enkele gevallen (daaronder ook die, waar in 
plaats van met salpeter met ammoniumsulfaat wordt bemest): 
toch goed doen om rekening te houden met het verband, 
hetwelk bestaat tusschen den stalmest en de denitrificeeren- 
de bacteriën. Met het oog hierop past men in Europa 
zelden eene stalmestbemesting gelijktijdig toe met eene 
salpeter- of ammoniakbemesting. Gewoonlijk gaat de stal- 
mestbemesting eerst vooraf, bijv. wordt in het najaar de 
stalmest toegediend en in het voorjaar het salpeter of de 
zwavelzure ammoniak. Bij thee, koffie en kina, coca enz. 
waar deze gecombineerde bemesting wellicht in bepaalde 
gevallen met succes toegepast zou kunnen worden, zou de 
stalmest dan tegen het begin van den drogen moesson en 
bijv. de zwavelzure ammoniak aan het begin en tegen het 
einde van de regenperiode moeten worden gegeven. 
De stalmest is een langzaamwerkende meststof, hetgeen 
in verband staat met den vorm, waarin de planten voedende- 
bestanddeelen in den stalmest voorkomen; zooals wij boven. 
zagen, verkeeren zij grootendeels nog in organischen vorm. 
Door geleidelijken overgang in den anorganischen vorm 
worden zij geschikt gemaakt voor de opneming door de- 
plantenwortels. Juist deze organische vorm, waarin de 
plantenvoedende bestanddeelen in den stalmest voorko- 
men, moet als een groot voordeel worden geacht voor de 
tropen, waar de overvloedige regens gemakkelijk oplosbare: 
verbindingen uit den bouwkruin lichtelijk uitspoelen. 
