AE 
Een handboek over snoeien enz. in Europa is hier niet voldoende, 
waar de wijnstok onder zulk een geheel verschillend klimaat, zich 
in hare ontwikkeling ook zekerlijk geheel afwijkend zal gedragen 
van den normalen groei in Europa en moet de praktijk ons eerst 
nog den weg wijzen. 
(Agric. News II No. 21.) v. berdiks 
CHLOROPHYLL-ASSIMILATIE BUITEN DE PLANT. 
In de Revue générale de botanique van 15 Januari 1903 komt 
een mededeeling voor van L. Maccmram over proeven, welke hij 
nam, om buiten het organisme der plant de stofwisseling te doen 
plaats grijpen, welke door het bladgroen tot stand wordt gebracht. 
Zooals wij bekend mogen onderstellen, wordt in de bladorganen van 
de plant onder inwerking van het zonlicht en het bladgroen uit het 
koolzuurgas van de atmosfeer en van water, eon assimilatie-product 
gevormd (zetmeel, suiker, o. d.) dat bij de stofwisseling in het plan- 
tenlichaam een hoogst belangrijke rol vervult. Tot dusverre meende 
men, dat dit proces slechts in de levende eel tot stand kon komen, 
Maccnrarr schijnt echter door zijn proeven te hebben aangetoond, 
dat zulks ook kan geschieden buiten de cel, wanneer men zekere 
stoffen, uit het groene blad bereid, samenbrengt. 
De mededeeling draagt nog geheel een voorloopig karakter en 
zullen nog meerdere en nauwgezette proefnemingen noodig zijn 
alvorens de experimenten van Maccurarr als juist kunnen worden 
aangenomen en geheel verklaard zijn. Wij meenden echter reeds 
nu melding te mogen maken van deze proeven, daar, blijken zij 
later juist te zijn, wij er een groote stap nader door komen tot 
verklaring van één der ge wichtigste levensverschijnselen bij de plant. 
Reeds vòòr Maccurarr hebben anderen, zooals BARANETSKIJ en J. 
Frieper beproefd, om de bladgroen- assimilatie buiten de plant zelve 
tot stand te doen komen, zonder dat levend protoplasma daarbij 
gemoeid was. Men trachtte uit de bladeren een enzym te bereiden 
en meende dan door dit met gedroogd blad in het licht samen te 
brengen een ontwikkeling van zuurstof te krijgen bij gelijktijdig 
verbruik van koolzuurgas. 
Andere onderzoekers zooals Harrors en Herzoe kon het niet ge- 
lukken hetzelfde resultaat te verkrijgen. 
