is 
de z g. patjar leuweung; bij de watervallen te Tjibeureum 
op den Gedeh staan er prachtige door de natuur gevormde 
vakjes van, juist daar schijnt het hun bijzonder goed te 
bevallen, onder den voortdurenden invloed van het fijne 
van den waterval afkomende waterstof, ziet het loof er 
glanzend groen uit en zijn de helder paarschrood gekleurde 
bloemen bijzonder groot. Vergelijkt men daar de plantjes 
mede, zooals ze hier in de omstreken van Buitenzorg ook 
wel aan de wegen voorkomen, dan zou men wanen met 
een andere soort te doen te hebben. 
Indien wij de bloem meer van nabij bekijken, dan kan 
ons eene eigenaardigheid ervan niet ontgaan, de vier 
kelkblaadjes namelijk hebben verschillende vormen, twee 
kleine zijdelingsche vallen spoedig af‚ twee andere gelijken 
van voren gezien geheel op kroonbladen, daar de kleur’ 
geheel dezelfde is, aan de keerzijde evenwel zijn ze groen 
en van een krachtiger weefsel, waaraan gewoonlijk de 
kelkblaadjes te herkennen zijn. Het benedenste kelkblad 
heeft een nog vreemder vorm, het is naimelijk voorzien van 
een lange, z.g. spoor. Meestal bevatten dergelijke organen 
honig, waarop de insecten azen, die daardoor de bevruchting 
bevorderen. Ook is de spoor van de Impatiensbloem zoo 
geplaatst, dat, als het insect er honig uit wil halen, het 
onvermijdelijk met de meeldraden en de stempels in aanra- 
king komt en zoodoende het stuifmeel op de stempels 
overbrengt. 
Onder de in het wild groeiende 1. latifolia met paarsche 
bloemen komt nu en dan eene witbloemige verscheidenheid 
voor, die veel mooier is dan de oorspronkelijke soort. Wij 
hebben hier te Buitenzorg al eens getracht haar te kwee- 
ken; in den westmoeson gelukte het vrijwel, maar toen 
het droger en zonniger werd, begonnen de plantjes te kwij- 
nen en gingen langzamerhand dood. 
Voor liefhebbers van mooie mildbloeiende plantjes in 
hunne tuinen in de bovenlanden, zoude het wel de moeite loo- 
nen, zaad van deze variëteit te doen verzamelen en te planten. 
