— 216 — 
landbouw maakt althans melding van een rijstvariëteit 
met dergelijke lange stengels als de drijf-rijst heeft, iets 
wat anders zekerlijk wel de aandacht zoude hebben getrok- 
ken en zoude zijn vermeld. 
Te verwonderen is trouwens zulks niet, daar zooals be- 
kend is, de rijst niet oorspronkelijk op Java thuis behoort, 
althans niet in het wild groeiend werd aangetroffen. Hoogst- 
waarschijnlijk werd deze cultuurplant door de Hindoe’s 
indertijd alhier ingevoerd en verspreid. 
In het Noorden van Brirson-INDpi, in Mapras, BENGA- 
LEN, de PurcHAB en verder in AssAM en COCHIN-CHINE is 
de rijstplant inheemsch en wordt ook thans nog in het 
wild aangetroffen. Het meest komt deze wilde rijst voor 
in moerassen en maakt daar stengels, welker lengteaf- 
meting soms zeer verschilt, meestal in samenhang met 
den hoogsten waterstand in zulk een moeras. 
Waarschijnlijk is dan ook de drijf-rijst een nog weinig of 
niet veredelde rijstsoort, wat echter niet wegneemt, dat 
zij een vrij goed product oplevert en in staat is, gronden, 
welke anders tot onproductiviteit gedoemd zouden zijn, 
tot voortbrenging van een voedingsgewas in de gelegenheid 
te stellen. 
Hier op JAvA komen zekerlijk ook nog wel gronden voor, 
welke door waterbezwaar minder gelegenheid aanbieden 
voor de teelt van een voedingsgewas, wellicht dat daar de 
drijf-rijst met succes zoude gecultiveerd kunnen worden 
en zulke gronden nog voordeel opleveren. Ook de Heer 
HOMAN VAN DER Heipe zegt: dat de drijf-rijst „voor ook 
op Java nog al veel voorkomende omstandigheden niet van 
belang ontbloot is, naar het (mij) voorkomt.” 
Zien wij thans wat elders omtrent de cultuur van drijf- 
rijst wordt vermeld, in „Watt’s Dictionary V p. 530” staat 
een vrij uitvoerige beschrijving, hoe de cultuur geschiedt 
in BENGALEN, zij wordt daar genoemd Boran áman. Onder 
áman wordt verstaan, wat wij hier padie-dalem zouden 
noemen en onderscheidt men twee variëteiten, de chotan 
