— 219 — 
wensch. Het kan wel eens voorkomen, dat na een buitenge- 
woon hoogen bandjir, het water hooger stijgt dan de rijstplan- 
tenen deze geheel bedekt ; wanneer zulks echter niet langer 
dan drie of vier dagen aanhoudt, heeft de aanplant van 
zulk een overstrooming weinig gevaar te duchten. 
Door verschillende waarnemers werd bij deze drijf-rijst een 
bizonder sterke ontwikkeling geconstateerd, vooral in het 
eerste tijdperk van groei der planten ; negen tot twaalf engel- 
sche duim toename in lengte der stengels in 24 uur schijnt 
niet tot de uitzonderingen te behooren. Deze sterke lengte- 
groei komt den planten natuurlijk zeer te stade bij het soms 
binnen weinige dagen toenemend peil van den waterstand. 
Na tien maanden ongeveer heeft de drijf-rijst in deze 
streken haar vollen wasdom bereikt, in dien tusschentijd 
is het waterpeil soms wel eens gezakt; de stengels der 
rijst bleven dan echter, op dezelfde wijze als menig andere 
waterplant, op de oppervlakte van het water drijven. On- 
geveer in December of Januari kan de oogst worden bin- 
nengehaald, meestal staat er dan nog te veel water op 
het veld om dit te doorwaden en geschiedt de oogst dus 
met schuitjes, waarin de padie-snijers zijn gezeten, welke 
halm voor halm afsnijden. 
Ten tijde van den oogst begint tevens het water vrij snel 
te zakken en ligt weldra het moeras weder droog. De grond 
blijft dan 1 à 2 maanden braak alvorens men begint aan 
de voorbewerking voor een nieuwen oogst. De tijd, dat de 
grond dezer moerassen in zoodanigen toestand verkeert, dat 
er met succes tweede gewassen zouden geteeld kunnen 
worden, is meest te kort. 
Bij de beschrijving van de teelt dezer drijf-rijst in Ber- 
GALEN vond ik melding gemaakt van een werkwijze, welke 
geheel overeenkomt met hetgeen men ten onzent op mid- 
den-Java hier en daar „sroenggan” noemt. 
Op de randen namelijk der moerassen, welke niet zoo 
snel en zoo hoog worden geïnundeerd, teelt men behalve 
de baran dman nog een z g. dus-oogst. Deze dus is een 
