— 222 — 
Deze voorbewerking bestaat hoofdzakelijk in het schoon- 
maken en verwijderen van gras en onkruid; ploegen of de 
grond omwerken schijnt niet noodig te zijn. 
Wanneer in April of wat later de bodem goed doorweekt 
is door de regens, maakt men met een puntigen stok gaatjes 
van 8 à 4 centimeter diep en op ongeveer een halven meter 
onderlingen afstand. In elk gaatje worden 12 à 15 rijst- 
korrels gedaan en daarna met een weinig grond toegedekt. 
Vóór het uitzaaien wordt het zaad eerst geweekt en daarna 
weder gedroogd, waarom dit drogen geschiedt is niet recht 
duidelijk en komt mij zulks ook minder wenschelijk voor. 
Gedurende de eerste veertien dagen schijnt men nog al 
last van vogels te hebben, welke de rijstkorrels weghalen 
en moeten dus de uitgezaaide velden bewaakt worden, 
dit is zoowat de eenige bemoeienis, welke de landbouwers 
met deze cultuur hebben, behalve dan het oogsten. 
Na 50 of 60 dagen heeft de rijst meest reeds twee lange 
geledingen gevormd en kan nu zonder schade een steeds 
toenemend waterpeil verdragen; meestal wanneer het we- 
der gunstig is, wassen de drijf-rijst en de waterstand in 
gelijke mate. Worden de jonge plantjes bij te hoogen wa- 
terstand overstroomd, dan gaat de aanplant te gronde. 
In October verschijnen de bloemaren en in November is 
de drijf-rijst meest oogstbaar. De oogst geschiedt ook 
hier met schuitjes en wordt aar voor aar afgesneden. 
Naar het schijnt, zijn voor zaad, bestemd voor een volgend 
jaar, slechts die korrels te gebruiken, welke geoogst werden 
van rechtopstaande stengels en is de padie, welke vergaard 
werd van de drijvende stengels, slechts geschikt voor 
den handel of voor plaatselijk verbruik. 
De rijst zelve is vrij wit met enkele roode vlekjes, na 
het koken echter is deze rijst zuiverwit, doch niet zoo 
geurig als andere rijstvariëteiten van CocHiN Cuine. De 
korrel is lang ovaal en iets grooter dan die van de gewone 
rijst, volgens den Heer Doceur zoude het soortelijk gewicht 
van de drijf-rijst ook iets grooter zijn. 
