— 225 — 
meters, laat zich zulk een snelle toename in lengte ver- 
klaren. Aan de knoopen der stengels komen overal wor- 
teltjes te voorschijn, bij het lagere gedeelte zijn deze 
worteltjes op normale wijze gevormd en groeien zij 
recht naar beneden. Aan de hoogere gedeelten van 
den stengel zijn de worteltjes korter en dragen korte 
vrij stevige zij-worteltjes, deze laatste groeien naar boven 
en hebben zich waarschijnlijk ontwikkeld, toen de geleding 
nog geheel binnen de bladscheede van een lager ingeplant 
blad was besloten. 
Een verdere merkwaardigheid dezer stengels is nog, dat 
zij somtijds vertakt zijn, zoo werd o. a. bij een plant ge- 
vonden, welke boven den grond in drie stengels was 
uitgestoeld, dat één dezer na eerst twee normale 
geledingen van 5 en 11 cM. te hebben gevormd, zich 
gaffelsgewijze vertakte. Bij de volgende geledingen splitste 
zich eveneens de stengel weder in tweeën. Een andere 
stengel dezer zelfde plant vertoonde hetzelfde verschijnsel, 
maar eerst aan de derde geleding. Deze zij-stengels had- 
den zich overigens op dezelfde normale wijze als de oor- 
spronkelijke ontwikkeld. De plant dus, die eerst boven 
den grond in drie stengels was uitgestoeld, droeg ten 
slotte zeven stengels. 
Dezelfde wijze van vertakking schijnt ook bij andere 
rijstvariëteiten wel eens voor te komen; eenigen tijd ge- 
legen toch kreeg ik uit DemAk een plantstoel toegezonden, 
waarvan ook één stengel zich hoogerop had vertakt en 
waar zoowel de zijtak als de stengel zelve verder normaal 
ontwikkeld waren. 
Deze vertakking is morphologisch nog al eigenaardig, 
daar slechts aan de alleronderste opééngedrongen geledingen 
en knoopen zijknoppen ontstaan, die dààr de aanleiding geven 
tot de vorming van de secundaire stengels. Bij deze ver- 
takte stengels vinden wij geheel hetzelfde, maar daar heeft 
zich verder aan een stengel, waaraan zich reeds knoo- 
pen zonder zijoogen hadden ontwikkeld, plotseling weder 
Teysm XIV. 16 
