— 229 — 
zaamheid uitgeoefend kan worden, zal uit het onderstaan- 
de blijken. 
Kortheidshalve zal ik mij verder bepalen tot de mededee- 
ling van enkele speciale gevallen, die ik persoonlijk waarnam 
of die mij uit verschillende bronnen medegedeeld werden. 
Te Buitenzorg geplante bataten van een variëteit, inder- 
tijd uit Amerika ingevoerd, door ’s Lands Plantentuin 
verkregen van het Proefstation te Baton Rouge, en ter 
eerstgenoemder plaatse door de inlanders „ketela negri” 
genoemd, bewaarde ik gedurende 5 maanden gewoon op 
den grond opgestapeld. Deze wijze van bewaren is bij in- 
landers meer gebruikelijk en wordt daarbij tevens aan- 
bevolen, het boveneinde der knol naar beneden te leggen ; 
daardoor zou voorkomen worden, dat de knol spoedig op 
nieuw uitloopt. In elk geval schijnt deze wijze van bewa- 
ren beter te zijn dan in bakken of in dicht gevlochten manden. 
Bedoelde „ketela negri”’, die in het rood en ivoorkleur 
voorkomt, houdt zich te Buitenzorg langer goed dan de 
andere daar bij-den inlander bekende variëteiten. 
Te Gombong bewaarde ik bataten van de daar „k. pen- 
dem”, „k. kapri”, en „k. kegot”, genoemde variëteiten ge- 
durende 3 maanden. Toen werden zij verkocht en kon de 
duurzaamheid dus niet verder nagegaan worden. Ook te 
Gombong kunnen, volgens zeggen, de meest duurzame va- 
riëteiten 4 à 5 maanden goed blijven. Van een jaar had 
men daar nooit gehoord. 1) 
De Patih van Karanganjar, waaronder Gombong ressor- 
teert, deelde mij mede, dat de meest duurzame daar be- 
kende variëteit „ketela njonja” is, met geelachtige schil 
en wit vleesch, die wel een half jaar goed blijft. Volgens 
ZEd. zou het bewaren op rekken beter zijn dan op den 
grond. Den kleinen man daarover ondervragende, vertelde 
die, dat bewaren op rekken, behalve de kostbaarheid en 
1) Opmerking verdient, dat men hier zeer weinig zorg aan het uit- 
zoeken der bibit besteedt, zoodat als regel meerdere soorten door elkaar 
geplant en dus ook bewaard worden. 
