— 230 — 
de meerdere moeite, het nadeel had, dat de bataten zooveel 
eerder uitdrogen. Zooals boven reeds werd opgemerkt, 
wordt de belangrijkheid van dit bezwaar door de inlanders 
zeer verschillend beoordeeld. 
Volgens een ander inlandsch ambtenaar, sinds Ea 
maanden in de afdeeling Karanganjar geplaatst, maar vroe- 
ger werkzaam in de Kedoe, kan ketela soms een jaar be- 
waard worden (misschien omdat het in het hooger deel 
van de Kedoe zooveel kouder is. Ref.) Langzamerhand zou 
zij echter zoet worden, maar toch zeer goed eetbaar blijven. 
Deze berichtgever vertelde verder, dat ketela, gebakken 
of gekookt, uit de hand gegeten werd, en indien zij reeds 
zoet is, ook als „roedjak oelek” gebruikt wordt. Chinee- 
sche recepten voor verschillende soorten van koekjes zijn. 
ook zeer gebruikelijk, maar meer op de hoofdplaatsen, om- 
dat de kennis daarvan nog niet in de dessa is doorgedrongen. 
Nergens op Java vernam ik, dat bataten ooit als eigen- 
lijk hoofdvoedingsmiddel dienst deden. 
Te Ponorogo zeide men mij, dat bataten slechts 25 dagen: 
tot 2 maanden goed konden blijven. Een vrij algemeen 
bekende variëteit, „ketela mongkrong”’, behoorende tot de 
vroeg-rijpe, is daar de minst duurzame, wat ook te 
Ponorogo het geval was. Het best te bewaren is daar 
de „ketela selat”. De Buitenzorgsche „ketela negri” hield 
zich hier veel minder goed dan de meeste andere soorten. 
Ook hier worden de bataten op den grond bewaard. Op 
rekken opbergen schijnt wel eens toegepast te worden, 
maar had men daartegen dezelfde bezwaren als boven- 
genoemd. 
De Regent van Ponorogo leerde mij een middel om ba- 
taten een jaar lang te bewaren, maar was ik nog niet 
in de gelegenheid, de deugdelijkheid daarvan te consta- 
teeren. Men legt de knollen gedurende een kwartier in, 
tot kokens toe verwarmd water, maar mag ze niet koken. 
Daarna worden ze buiten te drogen gelegd. Indien dan 
op rekken bewaard, houden ze het zeker een vol jaar 
