— 242 — 
In het jaar 1869 werd in Amerika een groote hoeveel- 
heid Carolina-padi van de „gold seed’ soort voor versche- 
ping naar Indië aangekocht. Van deze hoeveelheid werden 
150 vaten naar Madras verzonden. De aanvoer voor Madras 
bereikte zijne bestemming in het voorjaar van 1870 en 
bestond uit 300 schepels (één schepel weegt ongeveer 20 kg.) 
Al het graan was geheel versch en bevatte 92 % kiem- 
krachtig zaad. In 1872 werden opnieuw eenige vaten 
versch zaad aangebracht. De kwaliteit van het graan was 
dezelfde als die der vorige bezending. In 1878 werd een 
andere kleine hoeveelheid versch zaad ontvangen, dit was 
ook in goeden staat, doch bevatte slechts 87 % kiemkrachtig 
zaad, terwijl de zuiverheid iets minder was. 
In het geheel zijn sedert 1870 ongeveer 400 schepels 
Carolina-padi-zaad in het Presidentschap Madras ingevoerd. 
Dit zaad werd door het Gouvernement in de meeste gevallen 
aan de proefnemers gratis verstrekt en kosteloos afgeleverd. 
Het werd in ruime mate uitgedeeld in alle deelen van het 
Presidentschap, waar padi wordt verbouwd. Nadat gedu- 
rende 7 of 8 jaren het aantal verslagen omtrent de resul- 
taten dezer proeven zich hadden opgehoopt, werd den 
Superintendent der Gouvernements Hoeven, den Heer 
Wr…rLvram R. ROBERTSON, opgedragen de verwerking van het 
aldus bijeengegaarde materiaal tot een geheel op zich te 
nemen. 
Het was lang geen gemakkelijke taak, die de Heer ROBERT- 
SON op zich nam, aangezien die proeven vaak onder zeer uit- 
eenloopende omstandigheden waren genomen en de bericht- . 
gevers niet altijd duidelijke verslagen daaromtrent hadden 
uitgebracht. Na de onvolledige of onjuiste rapporten te 
hebben afgezonderd, was het overige voldoende om ‘een 
behoorlijk oordeel uit te spreken over de uitkomsten der 
genomen proeven. In de eerste plaats sprak de Heer ROBERT- 
soN als zijn overtuiging uit, dat het klimaat van Madras 
in het algemeen geschikt is voor de Carolina-padi, hoewel 
te dien opzicht een groot verschil bestaat met Zuid-Carolina. 
