— 246 — 
loslieten als bij die der inheemsche padi-soorten, wat het 
dorschen evenwel moeilijker maakte. Van de superioriteit. 
der Carolina-padi konden sommigen zich overtuigen. De- 
aren van genoemde padisoort waren in vele gevallen een 
derde of de helft zwaarder dan die der inheemsche padi, 
die onder gelijke omstandigheden was gegroeid. 
Het gemiddeld getal graankorrels in één aar wisselde af 
van 150 tot 200, terwijl verscheidene planten van 10 tot 
12 vruchtbare aren droegen. In enkele gevallen bereikten 
de halmen de ongewone hoogte van 4—5 voet. Men roemde- 
ook de gelijkvormige grootte van den graankorrel en het 
niet aanwezig zijn van het schrale, gerimpelde graan, dat 
bij monsters inheemsche padi zulk een aanmerkelijke hoe- 
veelheid uitmaakt. Erkend werd, dat de Carolina-rijst beter 
is dan de beste inheemsche rijstsoorten. Zij is grooter 
van korrel, zuiver wit en gekookt zijnde heeft de rijst een. 
aangenamen smaak en geur. Ook werd beweerd, dat de 
geur van de rijst, die zich na het koken ontwikkelt, afhan-- 
kelijk is van de hoedanigheid van den grond. 
Het stroo was voor het grootste gedeelte sterk en goed 
gewassen, dikker en krachtiger dan dat der inlandsche 
padisoorten. Omtrent de waarde als veevoeder waren de- 
opinies verdeeld. De sterkte van het stroo bleek een zeer 
te waardeeren kenmerk van de Carolina-padi te zijn. Zij: 
stelt den aanplant in staat den invloed van het ruwe weder 
te weerstaan. Stormen, welke de inheemsche padi doen 
vallen, laten de Carolina-padi ongedeerd. 
Wat de opbrengsten nu betreffen, zoo werden over ’t 
algemeen meer onvoldoende dan goede oogsten ver- 
kregen, dit gold zoowel voor Carolina-padi als voor de 
inheemsche. 
Worden de bevredigende tegenover de onbevredigende- 
resultaten-met Carolina-padi verkregen, gesteld, dan was de 
slotsom, die de Heer RoBertsoN trok deze: dat de Carolina- 
padi wel geschikt is om in het Presidentschap Madras 
geteeld te worden, doch dat zij eene hetere behandeling 
