— 258 — 
HET RUIKENDE VIOOLTJE. 
In tegenstelling met de grootbloemige prachtig gekleurde pensées 
(Viola tricolor maxima) neemt het ruikende viooltje (Viola odorata) 
een bescheiden plaats in. Toch wordt er van de cultuur van dit 
nederige plantje veel werk gemaakt; de heerlijke fijne geur der 
bloempjes maakt, dat deze nog altijd gezocht worden. 
In onderstaand tijdschrift komen eenige nieuwe variëteiten ter 
sprake; uit de beschrijvingen en de erbij gevoegde afbeeldingen 
blijkt, dat ook hier de kunst van den kweeker verbeteringen aange- 
bracht heeft; de bloemen der nieuwe verscheidenheden zijn aanzienlijk 
grooter dan die van de oudere, welke wij kennen. 
Eén der grootste ‘is wel de Prinses van Wales, waarvan de bloemen 
met een vijfmarkstuk niet geheel bedekt kunnen worden. Nog 
een paar andere soorten verdienen aanbeveling, zoo o.a. The Czar, 
die al sedert jaren gekweekt wordt en zeer fraaie talrijke blauwe 
bloempjes geeft, zij heeft echter het gebrek, dat de bloempjes op 
korte stengels geplaatst zijn. Californië heeft lange stevige bloem- 
stengels en is zeer mildbloeiend; Amiral Avellan is ook een goede, 
waarvan de kleur ietwat paarsch is en als zij in de volle zon 
groeien dikwijls in rood overgaat. 
Het ruikende viooltje kan hier, zooals bij vele plantenlief- 
hebbers bekend is, zeer goed groeien en bloeien, in de bovenlanden 
kan men het op heesterranden, eenigszins in de schaduw aan zijn 
lot overlaten, in de warme kuststreken moet men er wat meer zorg 
aan besteden, toch heb ik ook daar mildbloeiende plantjes gezien, 
meestal in kisten of bakken geplant en ofschoon zij wel op eene 
lichte standplaats stonden, mogen zij niet aan het volle zonlicht 
blootgesteld worden. 
Het zaad van genoemde viooltjes is bij de meeste zaadhandelaars 
te krijgen. 
(Möller's Deutsche Gärtner-Zeitung No. 11, 1905). 
HET MAKEN VAN BOUQUETTEN EN BLOEM WERKEN. 
In onderstaand tijdschrift schrijft H. pw L. over „De Bindkunst,” 
een nieuw woord, misschien een Germanisme, maar dat in Nederland 
al burgerrecht verkregen heeft, sedert er zooveel aan gedaan wordt 
en deze kunst veel beoefend wordt. 
