…— 260 — 
zijn geweest dan bossen bloemen, misschien met, maar mogelijk 
ook zonder wat groen, uit den tuin gesneden, en zoo goed en 
kwaad als het ging te zamen gebonden, zonder dat daarbij veel 
rekening werd gehouden met vorm of kleur, of met het doel waarvoor 
het bestemd was. Berst toen een gedeelte onzer vakmannen zich 
meer in ’t bijzonder op de bindkunst gingen toeleggen, kwam daarin 
verandering en werd bij het maken van een bouquet een zeker 
systeem gevolgd. De te verwerken bloemen werden op gespleten 
bamboestokjes gebonden, onder bijvoeging van wat spaghnum, ten 
einde het al te spoedig verwelken der kortstelige bloemen te voor- 
komen. Men begon met een vrij groote bloem, Camelia of Roos 
bijv, op een wat steviger stokje te binden, daaromheen werd wat 
bouguetmos of conifeerengroen gelegd en zoo werd rand voor rand 
de bouquet in elkaar gedraaid, tot zij de gewenschte grootte had; 
tot slot ging om het geheel een papieren of kanten cornet en een 
koker ter maskeering van de kunstmatige bloemstelen. 
Of het beschreven systeem navolgingswaard was? Ik ben zoo 
vrij het te betwijfelen; maar dit kan men ervan zeggen, dat het 
zich tamelijk lang heeft gehandhaafd, en dat de bloemisten, die 
van dergelijk bouquetwerk veel te doen hadden, daaraan betrekkelijk 
veel verdienden. 
Uit een aesthetisch oogpunt beschouwd, waren deze kunstproducten 
natuurlijk ondingen. 
Men bereikte met zulk een bouquet het tegenovergestelde van 
hetgeen men moest bereiken, n.l. een geheel, waarin de bekoorlijke 
eigenschappen der bloemen tot haar recht komen, waarin kleuren en 
lijnen op harmonische wijze zijn vereenigd en waaruit tot ons 
spreekt de poëzie, die de kinderen van Flora omstraalt; zoo kan 
een bouquet zijn, mits de hand die het heeft gebonden er één is 
van een kunstenaar in zijn vak. 
In ons modern bouquet is zeker meer naar dit ideaal gestreefd 
dan vroeger het geval was, maar men verlieze niet uit het oog, 
dat men, om zoo iets te kunnen bereiken, in de eerste plaats moest 
beschikken over een uitgelezen bloemenvoorraad en niet behoeft 
rekening te houden met den smaak van dezen of genen client. 
Dit laatste is vooral een voornamen factor en ik zou bijna zeggen, 
dat wij tegenwoordig, wat dat betreft, in slechter conditie zijn dan 
vroeger. Waar voorheen zelden door het publiek werd voorgeschre- 
ven, waarvan een bouquet moest worden gemaakt, is dit tegen woor- 
