— 269 — 
Wij weten, dat in de meeste beschaafde landen alles 
“wordt gedaan om het snel en goedkoop vervoer te bevor- 
„deren. De besturen der groote spoorwegmaatschappijen 
weten, dat op elke verlaging van tarief door het publiek 
geantwoord wordt met vermeerdering der bezendingen, 
zoodat men in Amerika en Engeland al tot het uiterste 
„gegaan is. 
Ofschoon nu alle kleinhandel in vruchten door de hooge 
verzendingskosten den kop ingedrukt wordt — zoo is de 
vrachtprijs van een mandje vruchten, zelfs van Batavia 
naar Bandoeng veel hooger dan de kostprijs der vruchten 
‘zelve —, moeten wij echter aannemen, dat zulk een onhoud- 
bare ee niet zal voortduren. 
In Duitschland zijn de volgende korte regelen door dl 
groote vereenigingen der vruchtentelers aangenomen. 
Ieder land tracht zooveel mogelijk in zijn eigen behoefte 
te voorzien. Het productievermogen van den bodem wordt 
daarom zoo hoog mogelijk opgevoerd, vereenigingen trach- 
ten, gesteund door de Regeeringen, belanghebbenden op 
te wekken, teneinde door uitbreiding en beter gedreven 
kultuur, den invoer tegen te gaan. Het volgende wordt 
„aangeraden : 
1. De belanghebbenden moeten trachten van de spoor- 
“wegmaatschappijen gedaan te krijgen, een tarief zoo laag, 
„dat verzending van ooft zelfs naar de verst gelegen 
streken van het land met voordeel mogelijk is. 
2. Er moeten weinig, maar goede handelsoorten van 
“vruchten aangeplant worden. 
3. De vruchten moeten in goede en minderwaardige ge- 
-sorteerd worden. De laatste kunnen tot vruchtenmoes, mar- 
melades, geleien, en gedroogde vruchten verwerkt worden. 
4, Een uniforme verpakking, die vooral licht, weinig 
‚kostbaar en in overeenstemming met den aard der vruch- 
den moet zijn. 
