— 273 — 
kraton kasepoehan, Pangeran ARIA DENDA DI NINGRAT her- 
innert zich nog den tronk van dien eersten Mangga Gedong- 
boom gezien te hebben. 
Hoe die boom daar gekomen is, weet men niet met 
zekerheid; aan de vruchtbare verbeelding van den Javaan 
zijn wij de volgende legende verschuldigd. 
Reeds ten tijde van voornoemden Panembahan II, ver- 
maakten javaansche knapen zich gaarne met het engklek- 
spel, dat bestaat in het gooien met de droge pit van een 
mangga naar een andere, die rechtop in den grond ge- 
plaatst is. Gelukt het deze te raken, zoodat hij omvalt, 
dan moet de eigenaar zijn tegenpartij heen en weer op den 
rug dragen over den afstand waarop geworpen is. 
Die afstand is niet bepaald, soms wordt hij zoo groot 
genomen, dat de gebezigde mangga-pitten gevuld moeten 
worden, gewoonlijk met aarde, opdat daarmede over dien 
betrekkelijk grooten afstand gegooid kan worden. 
Ten tijde van Soenan Giri, heeft een der knapen, die bij 
de Gedong Lârà Dénok, engklek speelde, zijn kwöniepit in 
stede van met aarde met de pit van een kleinere mangga- 
kemiri gevuld. En nu zoude aan een op deze wijze gevulde 
pit van mangga-kwêënie, de mangga-soort, door genoem- 
den vorst „gëdong’”’ gedoopt, haar ontstaan te danken 
hebben. 
Eigenaardig is het, dat in Jogjakarta, waar ook enkele 
Mangga Gedong boomen voorkomen, o. a. op de suikeron- 
derneming Djeboegan of Bantoel, deze mangga-soort „kwè- 
lém heet, welk woord gevormd moet zijn door samentrek- 
king van kweni en pèlém; pelém is de javaansche naam 
voor manga in het algemeen. Het woordenboek van 
Roorpa geeft voor kwélém op, een soort mangga, in smaak 
en geur overeenkomende met kwenie en pakel. 
Volgens een andere legende is de Mangga Gedong afkom- 
stig uit den hemel en werd de eerste vrucht gevonden op 
het dak van den kraton van Soenan Giri, tijdens zijne ziekte, 
blijkbaar hem door God gezonden. 
