— 292 — 
den ondergrond. Na bemonsterd te zijn, werd daarin het 
humusgehalte met behulp van de stikstofbepaling opge- 
spoord. Het chemisch onderzoek leverde de volgende re- 
sultaten op. 
Ongebrand Gebrand 
boven- _onder- boven- _onder- 
grond grond 
pCt. pCt. pCt. pCt. 
totaal stikstof 0.197 0.083 0.186 0.119 
humus (afgeleid uit 3.9 Lid 3.7 2,4 
het stikstofgehalte) - (berekend op watervrije stof) 
Uit de gevonden cijfers mogen wij afleiden, dat in het 
geval te Tjipetir het branden op het humusgehalte van den 
grond in een laag van 25 cM. diep, zoo goed als geen invloed 
heeft gehad. Het geconstateerde geringe verschil valt 
binnen de grenzen van analyse- en bemonstering-verschillen. 
Met dit besproken geval wil natuurlijk niet aangetoond 
zijn, dat het branden zonder meer in ’t algemeen de humus 
van den bouwkruin onaangetast laat. Er kunnen omstan- 
digheden zijn, waar het branden een meer merkbaren in vloed 
veroorzaakt. Zoo is in ons geval het gedeelte van het 
terrein, waarvan de grondmonsters afkomstig zijn, niet 
bijzonder rijk aan humus. De mogelijkheid is niet uitge- 
sloten, dat gronden met een humusgehalte van b. v. 10 pGt. 
en met zwaar bosch begroeid daaronder zouden hebben 
geleden. Veel zal echter afhangen, zooals boven reeds met 
een enkel woord is gezegd, van de wijze, waarop het 
branden heeft plaats gehad. Bij het branden moet de voor- 
zorg worden genomen, dat het neergeslagen hout, zooveel 
mogelijk gelijkmatig over het terrein wordt uitgespreid, 
zoodat de kans geringer wordt, dat sommige plekken, waar 
de brandstof te veel en te dicht opeengestapeld is geweest, 
plek wordt genomen, hoe eerder een vermindering van het humusgehalte 
aan het licht komt. 
Het is om deze reden, dat het grondmonster tot een diepte van slechts 
25 cM is genomen, in stede van tot 30 cM. 
