tettert tettert tete Lr teen REE RE EO ee 
DE VEREDELING DER LANDBOUW-KULTUURGEWASSEN. 
De heer T. J. Maxsorr geeft in het Landbouwkundig Tijdschrift. 
een zeer belangrijk opstel over bovengenoemd onderwerp, naar aan- 
leiding van eene reis in het buitenland ondernomen, om de methodes, 
die aldaar bij de veredeling der landbouwgewassen worden toege- 
past na te gaan. Het opstel is ook voor de indische Landbouw van 
Zoo groot belang, dat ik hierbij het voornaamste ervan overneem… 
DE METHODES VAN VEREDELING. 
De maatregelen, waardoor de mensch op het voortbrengend ver- 
mogen van de landbouwgewassen kan ingrijpen, kunnen ten doel. 
hebben: 
lo. het verbeteren van bestaande, 
2o, het scheppen van nieuwe vormen. 
Wel is waar is eene grens tusschen eene „verbeterde’” en eene 
„nieuwe” vorm moeilijk aan te geven en wordt er in de praktijk 
ook soms vreemd met deze woorden omgesprongen, doch ik heb deze 
onderscheiding hier behouden, omdat zij een overzicht van de me- 
thodes van veredeling gemakkelijk maakt. 
Het verbeteren van de eigenschappen van bestaande rassen wordt 
verkregen door het uitkiezen van individuën voor de voortplanting, 
die in één of meer eigenschappen, welke men wenscht te verbeteren. 
uitmunten boven andere individuën van hetzelfde ras. Men spreekt 
daarom van teeltkeus. Men maakt hierbij dus gebruik van het feit, 
dat planten, die tot dezelfde systematische groep behooren niet vol- 
komen aan elkander gelijk zijn, doch binnen zekere grenzen van 
elkander afwijken. Door nu telkens die individuën, die in de ge- 
wenschte richtig het meest afwijken, voor de voortplanting te nemen. 
kan men deze afwijking min of meer ook op de nakomelingen doen. 
overgaan en dus ook het ras verbeteren. 
Naar de scherpte, waarmede de sorteering wordt uitgevoerd, spreekt 
men van empirische en methodische teeltkeuze. De eerste heeft 
