— 301 — 
niet zoozeer ten doel het ras te verbeteren als wel het verkrijgen 
van zuiver zaaizaad van uitstekende hoedanigheid. Maatregelen, die 
hiertoe leiden, zijn b. v. het uitkiezen van een in alle opzichten 
geschikt stuk land, het zuiver houden van het gewas, het sorteeren 
van het zaaizaad naar grootte en gewicht enz. 
In tegenstelling met de empirische teeltkeus, die dus berust op 
sorteering in massa en ook wel onbewuste teeltkeus genoemd wordt, 
‘heeft de methodische teeltkeus ten doel het systematisch verbeteren 
van de erfelijke eigenschappen van het ras. Zij sorteert de geheele 
planten naar een groot aantal kenmerken en onderzoekt de erfe- 
lijkheid van hare eigenschappen door de oogst van deze planten 
afzonderlijk voort te kweeken. Deze „familieteelt” ook in volgende 
generaties volhoudende, waarbij telkens „families”, die in een of 
ander opzicht ongewenschte eigenschappen vertoonen, worden ver- 
wijderd, verkrijgt de kweeker ten slotte meer stammen, waarvan 
ieder jaar zijtakken naar de koopers van zijn zaaizaad gaan. De ver- 
betering door de methodische zoowel als door de empirische teeltkeus 
verkregen zijn echter niet van bliĳvenden aard. Zoodra de sortee- 
ring ophoudt, gaat de verbetering achteruit. Tenzij de afnemers 
dus zelf teeltkeus toepassen zijn deze genoodzaakt, willen zij op den 
duur van de veredeling profiteeren, periodiek zaaizaad van den 
kweeker te laten komen. 
De verbetering, die men met deze veredeling in het ras kan be- 
reiken, is niet onbeperkt. Hoe scherper de sorteering en hoe grooter 
het aantal factoren, dat men bij de sorteering in aanmerking neemt, 
des te langer zal het duren, voor men de grens van de veredeling 
bereikt heeft. De verbetering zal echter dan ook des te grooter 
zijn. Zooals gezegd, is heeft men dan nog geen constant ras ver- 
kregen, doch moet steeds een scherpe selectie worden toegepast om 
het aldus verbeterde ras op het bereikte hoogtepunt te houden. 
Bij het kweeken van nieuwe variëteiten maakt men gebruik van: 
le spontane variaties. 
2’ kunstmatige kruising. 
Behalve de bovengenoemde, volgens vaste wetten optredende in- 
dividueele variaties, waarvan men bij de veredeling van het ras 
gebruik maakt, komen er soms afwijkende individuën voor, welker 
voorkomen in ’t geheel niet onder deze wetten te brengen is, daar 
zij plotseling optreden, geheel zonder overgangsvormen. Ook de 
mate en de wijze, waarop deze spontane variaties op de nakome- 
