— 302 — 
lingen overgaan, verschilt ten zeerste van de erfelijkheid der indi 
vidueele variaties. Meestal is de erfelijkheid van de spontane va- 
riaties groot, soms zijn zij onmiddellijk zaadvast, soms ook is het niet 
mogelijk, ook bij voortdurende sorteering, de afwijking constant te 
maken. 
Door kunstmatige kruising stelt men zich ten doel, zoowel de 
eigenschappen van de ouderplanten in één vorm te combineeren, 
als het in ’t leven roepen van nieuwe eigenschappen. 
De korensoorten worden zoowel verbeterd in het ras, als ge- 
kweekt met het doel er nieuwe rassen van te verkrijgen. De em- 
pirische teeltkeus behoorde door elken landbouwer te worden toe- 
gepast en ware het daarom zeer gewenscht de landbouwers, die 
zaaizaad verkoopen en alleen de empirische teeltkeus toepassen niet 
den naam van kweeker te geven. Dat er omtrent hetgeen tot het kwee- 
kersbedrijf behoort nog eigenaardige opvattingen heerschen, heb ik 
nog al eens kunnen opmerken. Hiermede wil ik natuurlijk niet ge- 
zegd hebben, dat deze landbouwers hunne gewassen niet met goed 
recht als zaaizaad kunnen aanbevelen. Er zijn redenen te over 
waarom men het zaaizaad uit een bepaalde streek of van een be- 
paalde boerderij zal laten komen, ook al is het niet door systema- 
tische verdeeling verkregen. Dergelijke reden kan b. v. zijn, dat het 
zaaizaad, gegroeid in zekere streek, overgebracht naar een andere 
plaats in het eerste geval gewenschte eigenschappen vertoont, die het 
ondanks even zorgvuldige behandeling in het laatste geval lang- 
zamerhand verliest en dus periodieke verwisseling van zaaizaad met 
succes kan worden toegepast. 
Te voren werd reeds opgemerkt, dat de empirische teeltkeus niet. 
in staat is, de erfelijke eigenschappen van de planten te verbeteren. 
Er wordt wel beweerd, dat aan de sorteering der korrels naar 
grootte en gewicht, ook waarde moest worden toegekend, als middel 
om de korensoorten duurzaam te verbeteren. Men nam dit aan 
in de meening, dat de grootste en zwaarste korrels gegroeid zouden 
zijn aan de zwaarste aren, zoodat men tegelijk met de korrels ook 
de aren gesorteerd zoude hebben. Door proeven is echter gebleken, 
dat dit niet juist is, dat lichte aren soms zeer zware korrels bevatten 
en omgekeerd. De beteekenis van de sorteering der korrels naar 
grootte en gewicht als selectiefactor mag men dus als zeer gering 
