B) 
beschouwen. Hiermede wil ik natuurlijk het groote belang van 
het zaaien van zwaar, goedgevuld zaaizaad geenszins ontkennen. 
Wil men echter de korensoorten tot merkbaar verhoogde pro- 
duetiviteit brengen, dan is het toepassen van de methodische teelt- 
keus beslist noodzakelijk. Hierbij stelt men zich niet tevreden met 
het sorteeren van de korrels naar grootte en gewicht, maar worden 
een aantal planten stuk voor stuk naar een groot aantal kenmerken 
onderzocht en gesorteerd. Dergelijke kenmerken zijn b.v. uitstoe- 
ling, stijfheid en lengte van het stroo, bouw van den halm, grootte 
en vorm van de aar, gewicht, grootte, kleur van de korrels enz. 
Heeft men nu, naar al deze kenmerken sorteerende, ten slotte eenige 
planten verkregen, welke men als de beste beschouwt, dan zijn 
deze planten voor den kweeker nog niet gelijkwaardig, omdat de 
mate, waarin de eigenschappen op de nakomelingen overgaan bij deze 
planten zeer uiteen kan loopen. Dit nu kan de kweeker alleen beoor- 
deelen aan de nakomelingen zelf. Om de goede van de slechte „stam- 
planten” te onderscheiden, zal de kweeker de planten afzonderlijk 
moeten voorttelen. De meerdere moeite, die deze familieteelt vereischt, 
wordt meer dan opgewogen door de snellereen betere resultaten. 
Wanneer men wil beginnen het een of ander ras door methodi- 
sche teeltkeus te verbeteren, zal men natuurlijk vooraf een bepaald 
plan gemaakt hebben, welke eigenschappen men wil verbeteren. 
Gesteld, men begint volgens dit plan te kweeken en sorteert de 
planten eenige jaren zeer scherp alleen naar deze eigenschappen. 
Na eenige jaren zal men dan zien, dat niet alleen de eigenschappen, 
waarop men bizonder gelet heeft, veranderd zijn, maar dat ook 
paar alle waarschijnlijkheid vele andere eigenschappen geheel ver- 
anderd zijn. Men noemt dat verschijnsel „de wet van correlatie’ 
en wanneer men dit uit het oog verliest, ziet men zich vaak aan 
teleurstellingen blootgesteld, aangezien dikwijls eigenschappen, die 
voor den kweeker gewenscht zijn, zich niet of zeer moeilijk laten 
_combineeren en versterking van de eene eigenschap dikwijls eene 
verzwakking van de andere ten gevolge heeft. Eenzijdigheid bij 
de veredeling moet dus vermeden worden. 
Ter verkrijging van nieuwe rassen maakt men bij de koren- 
soorten zoowel gebruik van spontane variaties als van kunstmatige 
kruising. Een spontane variatie behoeft voorloopig slechts te worden 
voortgekweekt en zoo noodig constant gemaakt en daar men hare 
eigenschappen nog niet kent, moet zij in hare ontwikkeling nauw- 
