— 305 — 
ten tijd wordt er echter meer en meer de aandacht op gevestigd, dat men 
ook door selectie van de stammen tot verbetering kan geraken. 
(Wordt vervolgd.) 
(Landbouwkundig Tijdschrift, 
Afl. 3 en 4 1903.) w. 
DE UITWERKING DER NEMATODEN. 
Hierover hebben Wirrartrm en WrimMeERr uitvoerige mededeelingen 
gedaan in het „Zeitschrift fur Zuckerindustrie” (1903. 53.1), waarin 
zij verslag uitbrengen over hunne synthetische proefnemingen d. w. z. 
men besmette bij de bekende potcultuurmethoden suikerbieten 
systematisch met afwisselende hoeveelheden nematoden. Hierna 
onderzocht men de veranderingen in vorm, gewicht en chemische 
samenstelling der bieten, voorts de invloed van bemesting, water- 
toevoer en de overige groeivoorwaarden. Bij eene volledige be- 
mesting doen de nematoden de opbrengst steeds in sterke mate 
achteruitgaan. Zulks geldt in ’t bijzonder voor het wortelgewicht, 
terwijl het bladgewicht en het suikergehalte tamelijk onveranderd 
blijven. Aangezien de nematoden een specifieke opslorpende uit- 
werking op alle voedingstoffen der biet uitoefenen, zoo is hunne 
schadelijkheid afhankelijk van de geaardheid der bemesting, en 
ingeval een der voedingstoffen het minimum heeft bereikt dan 
wel deze grens reeds heeft overschreden. In dit geval, dat zich 
het gemakkelijkst bij kalium voordoet, daalt oogenblikkelijk de 
opbrengst aan gewicht en het suikergehalte zeer sterk. Zulke bieten 
vertoonen dan het karakteristiek beeld van aan kaligebrek lijdende 
bieten, d. w.z. zij hebben bovenmatig veel blad, hetwelk gekroesd is, 
verder het bruin worden van het weefsel van bladeren en bladstelen. 
Een krachtige kalibemesting kan bij een nematodenplaag tot een 
zekere grens wel de vermindering van het suikergehalte tegen- 
gaan doch niet die van het bietengewicht. Uit de proeven bleek, 
dat het individueele weerstandsvermogen der bieten verschillend is, 
zoodat men bij de suikerbietenteelt er naar streven moet meer 
resistente soorten in het leven te roepen. 
bedekt 
(Rep. Chem. Zeit. 1903 No. 4.) 
