Enon 
den zaten, boven sterk zwavelzuur, in een droog apparaat ge- 
bracht. Tegelijkertijd werd 20 gram van dergelijke vruchten 
(gabah) in een glas gedaan en bleef deze gewoon staan bij 
kamertemperatuur. Gedurende een week tijds werd telken 
dage het gewicht der padi nagegaan welke aan de inten- 
sieve droging boven zwavelzuur blootstond en van die welke 
gewoon in het lokaal kon uitdrogen. Nu kon bij beide 
proeven geen merkbare gewichtsverandering worden waar- 
genomen en blijkt dus uit deze proeven, dat de gewichts- 
vermindering van drogende, versch gesneden padi, zoo niet 
uitsluitend, dan toch hoofdzakelijk is te wijten aan het 
waterverlies der stengels. 
Een andere proef bevestigt nog deze meening ; er werden 
namelijk padikorrels (gabah) genomen onmiddellijk na het 
oogsten, nadat zij dus een paar dagen flink door de zon 
beschenen waren. Deze korrels waarvan eerst 5 gram 
werden afgewogen, werden in een glas gedaan en dit ge- 
plaatst onder een stolp met water, zoodat dus de lucht 
geheel verzadigd was met waterdamp. Nu werd weer da- 
gelijks het gewicht der korrels bepaald en bleek deze te 
zijn toegenomen, den eersten dag met 80 milligram, den 
daarop volgenden dag met 20 milligram, terwijl na 5 dagen 
het gewicht totaal was toegenomen met 70 milligram en 
verder zoo bleef. De maximum hoeveelheid water, die 
de padi-korrels in vochtige lucht kunnen opnemen, schijnt 
dus hiermede bereikt te zijn, tenminste bij deze variëteit. 
Rekenen wij de toename in gewicht in percenten om, dan 
zoude deze ongeveer 14 percent bedragen. Op deze cijfers 
baseerende mag tevens de conclusie getrokken worden, dat 
padi gesneden in een vochtige atmosfeer, dus voordat de zon 
de korrel goed droogde, ongeveer 14 percent zwaarder 
zal zijn, dan goed door de zon gedroogde korrels. Er 
mag echter de opmerkzaamheid op gevestigd worden, dat 
deze maximale gewichtstoename eerst werd verkregen na 
een vijf daags verblijf in vochtige lucht, iets wat in de 
praktijk zeker zelden voorkomt. Wat wel eens geschiedt 
