— 282 — 
27°C. bedroeg. Het is dan ook zekerlijk daaraan toe te 
schrijven, dat het maximum gewichtsverlies niet in het 
begin van het drogingsproces valt. 
Uit de boven beschreven proeven valt dus af te leiden, 
dat de droging bij de padi na het oogsten gepaard gaat 
met een gewichtsvermindering door waterverlies. Voorts 
dat dit waterverlies voor het grootste deel een gevolg is 
van het uitdrogen der halmen, terwijl het gewichtsverlies 
der „gabah” hoogstens 1 pCt. kan bedragen, zoo de padi bij 
nat weder werd geoogst, tegen een totaal verlies van ge- 
middeld 20 pCt. Een bos padi met lange stengels afgesne- 
den zal dus in verhouding aanmerkelijk meer in gewicht 
verliezen, dan een bos padi van hetzelfde gewicht met korte 
stengels. Dat dit laatste bij het verdeelen van den oogst 
en het berekenen der opbrengst van eenig aanbelang kan 
zijn, bleek daaruit, dat het gewicht van de stengels ge- 
middeld 18 pCt. vormt van het totaal gewicht eener bos padi. 
Het drogingsproces zelve bleek in korten tijd te zijn 
afgeloopen en in de zon reeds na een paar dagen in vol- 
doende mate te zijn geschied. Tevens blijkt uit de proeven, 
dat de methode van drogen zooals die voor Buitenzorg door 
den Heer van Hourum werd beschreven moeilijk te ver- 
beteren zoude zijn, terwijl ook de proeven aantoonden, dat 
een intensievere of langer voortgezette droging weinig beter 
resultaat zoude afwerpen. 
In de praktijk wordt bij bepaling van het aandeel in den 
oogst en ook bij vaststelling van enkele gegevens voor 
landrente in het algemeen aangenomen, dat droge padi 20 pCt, 
minder weegt dan versch gesneden padi. Boven zagen wij, 
dat dit cijfer slechts met zekere restrictie’s juist is en zeer 
afhankelijk van de wijze, waarop gesneden wordt en ook 
zekerlijk van de variëteit der padi. 
J. VAN BREDA DE HAAN. 
