— 299 — 
nog anders te werk te gaan dan hier. Men vindt althans op- 
gegeven, dat de bladeren, nadat ze gedroogd zijn, nog eenige 
dagen in het magazijn vertoeven om een licht zweetproces, 
door te maken. Daarna worden ze in pisangbladeren inge- 
naaid tot kleine balen, soms tot pakken van 25 — 60 KG. De 
goede bladeren verspreiden een geur van hooi en chocolade. 
Cocabladeren versch geplukt hebben een eenigszins vette, 
aromatische, licht bittere smaak. Worden zij zorgvuldig 
gedroogd, zoo behouden zij een soortgelijke smaak, doch in 
het andere geval verliezen zij hun geur en smaken dan 
bitter en onaangenaam. Behalve de bladeren werden ook 
nog de andere deelen van de coca-heester op de aanwezigheid 
van alealoïden onderzocht. 
Zoo vond Dr. Greshoff in 
cocavruchtjes 0.09 pCt. alcaloïd 
cocawortelbast 0.47 ,„ 5 
Dezelfde onderzoeker bepaalde ook nog het quercitrine- 
gehalte van de bladeren en constateerde, dat hetzelve in 
Javacoca tot op 6.38 pCt. kan stijgen, terwijl in oude bladeren 
het querecitrine-gehalte aanzienlijk hooger is dan in jonge. 
Uit Zuid-Amerika worden niet enkel bladeren uitgevoerd, 
doeh ook een product, dat men aldaar reeds zelve uit de 
bladeren extraheert. Dit ruwe cocaïne wordt evenals de 
bladeren aan de fabrikanten, voornamelijk Duitsche, ver- 
kocht, die het raffineeren. 
Ruwe cocaïne, een witachtig poeder, wordt verkregen door 
de tot poeder gebrachte bladeren te weeken in een slappe 
soda-oplossing, en onder gestadig omroeren met petroleum, 
twee uren matig te verwarmen. De petroleum-oplossing 
wordt met verdund zoutzuur behandeld, waarbij zich een 
wit neerslag van cocaïne hydrochloryde afzet. Deze wordt 
dan met een soda-oplossing of ammoniak verder behandeld. 
OPBRENGST. 
Valt het reeds moeilijk, om van onze meest bekende 
cultuurgewassen gemiddelde opbrengsten op te geven, nog 
