KATOEN IN WEST-INDIË. 
Onder de stapelproducten der tropische landen bekleedt de ka- 
toen geen geringe plaats. Dit is één der redenen, waarom er in 
verschillende landen proeven met de cultuur van genoemde plant 
genomen worden. 
In West-Indië, waar vroeger een niet onaanzienlijke katoen- 
cultuur gedreven werd, die om verschillende oorzaken te niet 
ging, begint men in deze teelt weder belang te stellen en tracht 
men haar weder tot bloei te brengen. 
Het komt er in de eerste plaats op aan te weten, welke soort 
of variëteit het meest voor den bodem en het klimaat van West- 
Indië belooft. 
De beide groote vereenigingen, die in deze een woordje mede te 
spreken hebben, zijn het daaromtrent niet eens. Zoo beveelt het 
„Imperial Department of Agriculture,” het planten van Sea island 
katoen aan, terwijl het „Committee of the British cotton growing 
Association” het meer op de variëteiten van Upland katoen 
houdt. 
Beide soorten hebben natuurlijk hunne voor- en nadeelen, zoo 
geeft Upland katoen gewoonlijk een grooter oogst en stelt zich met 
grond, die een minder diepe bouwkruin heeft, tevreden, ook ver- 
draagt zij aanzienlijk meer droogte, de vezel is echter kort. 
Sea island katoen daarentegen stelt hooger eischen aan klimaat 
en bodem, de vezel is zijdeachtig en langer, zij geeft minder pro- 
duct, dat echter hooger in prijs staat. 
Over het algemeen bestaat bij de katoenkweekers de meening, 
dat Upland katoen meer tehuis behoort, waar de cultuur minder 
intensief gedreven wordt, terwijl men onder gunstige omstandig- 
heden en bij eene meer intensieve-cultuur Sea island moet planten. 
In het Zuiden der Vereenigde Staten van Noord-Amerika wordt 
het meest Upland katoen geplant, terwijl de z. g. Egyptische katoen 
meer het Sea island type nabijkomt. 
