— 326 — 
vruchten zaten ook donsvederen van vogels vast, die blijk 
baar daaraan vastgekleefd waren, maar zich ten koste- 
van eenige vederen lostgerukt hadden. De inlanders ver- 
zekeren echter uitdrukkelijk, dat zij niet zelden ook doode- 
kleine vogels, vooral de koetilan, aan de vruchten vast- 
gekleefd vonden. 
De rijpe vruchten, welke in vorm ongeveer aan een 
kleine vanieljevrucht doen denken, zijn dof grauwzwart. 
van kleur, van buiten met vijf breede strepen of ondiepe 
gleuven voorzien, welke geheel bedekt zijn met een dik 
vloeibaar, doorschijnende, bruinzwart harsachtig sap, dat 
even kleverig is als de beste vogellijm. Telkens 4 tot 8 
van zulke met „vogellijm” bedekte vruchten zitten aan 
de wijduiteenstaande vorksgewijs vertakte vruchtstelen 
bijeen en vormen te zamen, als het ware, een lijmboompje, 
zooals men dat in Europa met succes bezigt om kleine 
vogels te vangen. Naar het schijnt door den zoetachtigen 
smaak van de lijm aangelokt, gaan op de vruchten ver- 
schillende insekten af en vele betalen hunne onvoorzich- 
tigheid met eene gevangenschap, waarop voor de meeste 
de dood volgt. Op hun beurt worden nu insektenetende 
vogels aangelokt. Voor kleine vogels, zooals de koetilan, 
kan zulks ook gevaarlijk worden, grootere vogels kunnen 
wel weer los komen, desnoods een geheele vruchttros mede 
nemende en zoodoende vinden we hier weder eene eigenaar- 
dige inrichting, die wel niets anders dan de verspreiding der 
vruchten, op groote afstanden, door vogels tot doel heeft. 
Dr. Koorpers geeft als inlandsche namen voor Pisonia: 
excelsa op, in Banten en in de Preanger overal Ki-tjaoe, 
in Tegal, Banjoemas en Semarang, op den Oengaran, Harès 
of Arès. Op laatstgenoemde plaats heeten de vruchten 
Blondo. In Semarang bij Karangasém heet de boom Gén- 
dâlá of Pédâjá. In verschillende streken in Kediri spreekt 
men van Gédangan. In Besoeki heet hij Khédeung of 
Kadjoeh-Khédeung. Im Banjoewangi noemt men den boom 
Harès of Kajoe gédang en de vruchten Poeloetan. 
