— 327 — 
Weer andere vruchten zijn met scherpe stekels bezet en 
liggen dicht bij den grond, dikwijls gedeeltelijk door aarde 
bedekt; zij dringen in de pooten der hoefdieren, die er op 
trappen en laten zich eerst na veel moeite verwijderen, 
waarbij de vrucht, die dikwijls meer dan één zaad bevat, 
binnen een harden niet openspringenden, vruchtwand ver- 
pletterd wordt en de zaden hier en daar verspreid raken. 
Dergelijke vruchten vindt men bij kruiden aan vlakke 
stranden of in steppen en woestijnen. Aan het Javaansche 
strand komt o. a. voor, Tribulus terrestris, die vruchtjes 
zooals de boven omschrevene heeft en zoo zijn er vele 
andere soorten. 
Wij komen nu tot de inrichtingen voor de verspreiding 
der planten, waarbij de doelmatigheid, oppervlakkig mis- 
schien, het minst in het oog valt en toch in werkelijkheid 
haar toppunt heeft bereikt. Het zijn de zoogenoemde 
vleezige en sappige vruchten. 
Nemen wij als voorbeeld een koffiebes; wij vinden daarin 
eerst een vrij stevige, vleezige buitenlaag, van buiten met een 
donkerroode huid bekleed, dan volgt een weekere, slijmige, 
suikerhoudende laag, die aan den binnenkant vrij stevig met 
de daaropvolgende harde laag (hoornschil) verbonden is. 
Het zaad zelf is weer met een dunne glanzige huid, zaad- 
huid, het zoogenoemde zilvervlies, omgeven en bestaat ver- 
der voor het grootste deel uit het stevige, hoornachtige kiem- 
wit, dat tot die zeldzame gevallen behoort, waar de voed- 
selvoorraad voor de kiem niet in den vorm van meel of olie, 
maar in dien van verdikte celwanden is opgestapeld. Aan 
de bolle zijde van het zaad, nabij den top, ligt de kleine kiem. 
__De vleezige buitenwand van de koffiebes bevat in onrijpen 
toestand vrij veel, in rijpen slechts zeer weinig looistof, 
zoodat de smaak niet hinderlijk wrang, eer aangenaam is, 
verder een aromatisch bestanddeel en suiker. 
In de koffiebes vinden wij de voornaamste eigenschappen 
bij elkaar, die bij de verspreiding van vleezige vruchten 
van belang zijn. 
