— 383 — 
water blijven drijven, zonder hun kiemvermogen te ver- 
liezen. Nu is door dr. VArLeron het volgende bij een paar 
soorten van dit geslacht, die in ’s Lands Plantentuin groeien, 
aan de vruchten opgemerkt. De zaden ontkiemen in de 
vrucht en drijven daarbij door den spleet in den steen, 
eerst den wortel en daarna de zaadlobben naar buiten, de 
wortel geeft, wanneer hij door het vezelige vruchtvleesch 
heendringt, daar eenige zijwortels af, waardoor de plant 
eenigszins aan de vrucht verbonden blijft; is de plant een- 
maal goed in den bodem gegroeid, dan laat de vrucht bij 
den minsten schok los. 
Scheurt men de vrucht van de kiemplant los en on- 
derzoekt men haar verder, dan blijkt het, dat de drie 
andere zaden in verschillende stadiën van kieming of nog 
geheel gaaf aanwezig zijn. 
Op de natuurlijke standplaatsen aan de kust, zullen vloed- 
golven of andere oorzaken dus de vrucht dikwijls losscheuren 
en meer of minder ver verplaatsen, nadat een der zaden 
als kiemplant haar heeft verlaten; de andere zaden zullen 
evenzoo, daar zij zich achtereenvolgens ontwikkelen, op 
verschillende plekken, waar de vrucht tijdelijk geankerd 
is, wortel schieten en zoo wordt, ofschoon de vrucht niet 
openspringt, en dus de zaden daarin ontkiemen, toch het 
bedoelde bezwaar eener opeenhooping van kiemplanten 
vermeden. 
W. 
