— 344 — 
baar wordt na het koken. Uitwendig is er aan de aard- 
appelen, wanneer men ze koopt, niets bizonders te zien, 
alleen zijn zij meestal iets zachter, voelen zij minder vast 
aan, dan die, welke geheel normaal zijn. Verschillende 
variëteiten van aardappelen vertoonen verder het zwart 
worden in verschillende mate, maar juist de middensoort 
welke in het huishouden het meest gezocht zijn, schijnen 
wel het sterkst vatbaar te zijn. Bij de kleine ronde 
aardappelen en de groote (roode) variëteiten heeft men 
er minder last van. 
Bij het onderzoek van de toegezonden aardappelen en 
ook van die genomen uit een monster uit Buitenzorg, 
bleek het weldra, dat deze geheel identieke verschijnselen 
vertoonden, als bekend staan onder „kringerigheid” in 
Holland. 
In het landbouwkundig tijdschrift van 1899 komt op 
pagina 117 een beschrijving voor van Prof. RrrzemaA Bos 
over deze „kringerigheid”, terwijl in hetzelfde tijdschrift jaar- 
gang 1903 door Prof MAYyer nogmaals een en ander wordt 
medegedeeld over de vermoedelijke oorzaak der „kringe- 
righeid” genoemde ziekte der aardappelen. Met enkele aan- 
vullingen zullen wij hier in hoofdzaak doen volgen, wat 
gemelde onderzoekers over deze ziekte mededeelen. 
Prof. RrrzemaA Bos vermeldt behalve „kringerigheid”, 
„kranzigheid” en „vlekkerigheid” als benamingen voor de- 
zelfde verschijnselen. Hij zegt verder „het komt soms 
voor, dat aardappelen, die in ’t geheel niet aan de gewone 
ziekte lijden en er van buiten geheel gaaf uitzien, op de door- 
snede bruine vlekken vertoonen, die dikwijls den vorm 
hebben van een bruinen kring een eindweegs onder de schil.” 
Geheel hetzelfde werd geconstateerd bij onze Java-aardap- 
pelen, wanneer men van een „kringerige” aardappel, een 
tamelijk dun schijfje afsnijdt en dit eenigen tijd aan de lucht 
blootstelt, dan kleurt zich het bruin gekleurde gedeelte 
langzamerhand meer intensief, tot soms zwart toe. Men 
kan dan tevens nog duidelijker zien, dat het niet de geheele 
