— 349 — 
najaar 1902 op advies van RirzeMa Bos 4 verschillende- 
grondsoorten aan het Proefstation ingezonden, die regel- 
matig in ’t geheel niet of wel zeer duidelijk, en dan 
in verschillende mate, de ziekte in kwestie vertoonen, 
en nu lette men op de resultaten van het ingestelde 
chemisch grondonderzoek, waarbij vooral op kalk werd acht. 
geslagen. 
Beschrijving van den Gehalte aan kali, aan kalk in 
grond door den eigenaar. verdund zoutzuur oplosbaar. 
geen kringerigheid 0,03 % Ol 9/5 
matig kringerig 0:03 "5 OMO 
steeds kringerig 0,08 „ 0,03 „ 
wegens kringerigheid ver- 
bouw van aardappelen gestaakt OO 0:03 
Terwijl het kaligehalte overal hetzelfde was en dus in 
geen verhouding staat tot de ziekte, gaat het kalkgehalte- 
op en neer met de intensiteit van het verschijnsel. - 
Het bleek verder, dat niet alleen de bodem dit abnor- 
male verschil vertoonde in kalkgehalte, maar dat hetzelfde 
te bemerken was bij aardappelen, op zulk een bodem geteeld. 
Dezelfde onderzoeker, als zoo even genoemd, deelt daar- 
omtrent mede: 
Later werd ook eene analyse der aardappelen ten opzichte 
van kalk verricht en wel met het volgend resultaat: 
kalkgehalte in de asch: 
van normale aardappelen van kringerige 
UA Oe 5 
Het cijfer voor de normale aardappelen, die natuurlijk 
van dezelfde soort en zelfs van dezelfde boerderij (dezelfde, 
waarvan ook de zooeven besproken grondsoorten afkomstig 
waren) kwamen, slechts op akkers verbouwd, waar geen 
„kringerigheid” voorkomt, is reeds bijzonder laag, want in 
den regel vindt men een gehalte van 2—4 % kalk in de 
asch. Het gehalte echter in de „kringerige” aardappelen is 
nog lager, hetgeen zeer goed zoude overéénstemmen met 
de theorie, dat 1 9% zoowat de grens is, en wanneer die: 
