— 157 — 
kaat van den weg waren de bij het weggraven wortels 
gevonden met gele wortelbast zeer gemakkelijk te volgen. 
En zoo de weg afloopende, stuitte ik na eenigen tijd op 
den stam, die de eigenaardig gekleurde wortels voortbracht. 
De boom was reeds omgehakt en door verbranden op- 
geruimd. Dat hij een reus moest geweest zijn, bleek 
uit den machtigen stronk, die was achtergebleven. Van 
dien stronk langs den weg gaande, kon ik nu de wortels 
volgen tot op 52 M. Op dien afstand hadden ze nog 
de dikte van een potlood. De allerfijnste vertakkingen 
moeten zich blijkbaar nog verder hebben bevonden. 
Ik overtuigde mij ervan, dat in den naasten omtrek van 
den boom geen gelijksoortig exemplaar voorkwam. 
De inlanders noemden den boom djoho. Dr. VALETON, 
wien ik het geval mededeelde, vermoedde, dat de boom 
in kwestie de Terminalia chebula was. Met zekerheid kon 
hij zich daaromtrent niet uitlaten, aangezien ik hem geen 
herbariummateriaal kon toonen. 
Wellicht gelukt het mij, bij de nieuwe ontginningen 
andere exemplaren van deze boomsoort aan te treffen en 
herbariummateriaal in te zamelen. 
W. R. TromPp DE HAAS. 
