zij hier na korteren of langeren tijd werkelijk goede eigenschappen 
te bezitten, dan wordt een deel van den oogst van deze cultuur, 
waar de nieuwe vorm ondertusschen verder gekweekt is, op een 
veld van ongeveer 1 are uitgezaaid, teneinde de variëteit te ver- 
meerderen. Voordat de variëteit nu aan de Maatschappij wordt 
afgegeven, wordt zij gewoonlijk nog eenige jaren, doeh nu meer 
in het groot op haar gebruikswaarde onderzocht en met andere 
variëteiten vergeleken. Om toevallige verschillen zooveel mogelijk 
te vermijden, worden van iedere variëteit 3 parallelveldjes aange- 
legd van ieder 4} A. groot. 
Welken omvang de cultures van Svalöf hebben aangenomen, blijkt 
hieruit, dat b.v. in 1898 op de verschillende proefvelden in het 
geheel 23521 perceelen voorkwamen. Bij een dergelijke massa ma- 
teriaal is verdeeling van arbeid noodzakelijk. In Svalöf heeft men 
dit zoo ingericht, dat de directeur en de assistenten ieder slechts 
één of enkele gewassen in studie genomen hebben. De gewassen, 
die men in Svalöt tracht te veredelen zijn: tarwe, rogge, haver, 
gerst, erwten, boonen en wikken. 
Ten slotte dient hier, naar aanleiding van de boven besproken 
voorbeelden, de vraag kort behandeld te worden of het wenschelijk 
is, dat de veredeling geschiedt door inrichtingen, welke door den 
staat zijn ingesteld, dan wel of het de voorkeur verdient, zulks 
geheel aan het particulier initiatief over te laten. Te dien einde 
worden hier de voor- en nadeelen van beide stelsels zoo objectief 
mogelijk tegenover elkaar gesteld. 
Voor het instellen van staatskweekerijen spreken de volgende 
punten: 
L. De iprichting ervan kan beter zijn, dan dit door particulie- 
ren mogelijk is. Niet alleen zal men van de nieuwste en beste 
hulpmiddelen gebruik kunnen maken, maar ook het personeel zal 
men uit de beste kunnen kiezen. 
2. Daar het personeel zijne krachten geheel aan de veredeling 
zal kunnen wijden en de arbeid er zoo verdeeld kan worden, dat 
ieder slechts één of enkele gewassen ter bewerking krijgt en zich 
daarin een scherpen blik en veel routine eigen kan maken, zullen 
dezelfde personen op deze staatsinrichtingen allicht vruchtbaarder 
werken, dan wanneer zij als particulier kweeker werkzaam waren. 
Hierbij komt nog, dat de staatskweekerijen bij elken maatregel, die 
