— 164 — 
arbeid, die men aan het kweeken van deze nieuwe variëteiten had 
besteed, gevaar liep niet beloond te worden. De nieuwe varië- 
teiten, door kruising verkregen, zijn onmiddellijk constant, zoodat 
wanneer het na eenige jaren gebleken is, dat de een of andere va- 
riëteit goede eigenschappen blijkt te bezitten, het geen mensch meer 
in den zin zal komen, dure poters van den kweeker te koopen, waar 
hij deze evengoed van een anderen soliden verbouwer kan krijgen. 
Bij korensoorten is het bestaan van dit bezwaar zeker moei- 
lijker uit te maken, geldt het in elk geval minder dan bij aardap- 
pelen. Of het echter in ’tgeheel niet bestaat, is nog de vraag. 
Voor het overlaten van het kweeken aan particulieren, zijn de 
volgende argumenten’ aan te voeren. 
1. Het aantal staatskweekerijen zal uit den aard der zaak slechts 
gering blijven. Nu kunnen deze kweekerijen wel een aantal va- 
riëteiten leveren, die onder omstandigheden gelijk aan die van de 
kweekerij goede eigenschappen bezitten, maar het is zeer de vraag 
of deze eigenschappen op een andere grondsoort en in een ander 
klimaat ook voordeelig zullen zijn. Het is dus gewenscht, dat het 
aantal plaatsen, waar gekweekt wordt, zoo groot mogelijk zij en het 
is voor de staatskweekerijen zeer moeilijk hieraan te voldoen. 
2. Het eigenbelang en de onderlinge concurrentie dwingen den 
particulieren kweeker, die variëteiten te kweeken, die het meest 
gevraagd worden en zich altijd aan de eischen van de praktijk aan 
te passen. Voor de staatskweekerijen zal het zeer moeilijk zijn, 
voldoende voeling met de praktijk te houden. Bovendien is men 
in dit geval geheel afhankelijk van het beleid en de inzichten van 
den persoon, die aan het hoofd van de inrichting staat, terwijl 
onder de particuliere kweekers, door de concurrentie, van zelf het 
kaf van het koren gescheiden wordt. 
3. Een aantal van de voordeelen aan de staatskweekerijen ver- 
bonden, zijn even goed zonder deze te bereiken. Het voordeel van 
de verdeeling van arbeid kunnen de kweekers zich ten nutte ma- 
ken, door zich bij de veredeling uitsluitend op één of enkele ge- 
wassen toe te leggen. Bedrog kan behalve door proefstations voor 
zaadcontrôle, worden tegengegaan, door de kweekers in de gelegen- 
heid te stellen hun zaaizaad onder een wettig handelsmerk te ver- 
koopen en daarmee het misbruik maken van een anders naam straf- 
baar te stellen, zooals men dit in Duitschland ingevoerd heeft. Het 
aanleggen van proefvelden kan in dit opzicht ook veel nut stichten. 
