en 
water wordt gebonden enz. Men kan de zaden ook doen kiemen 
op mos, papier, sponzen en op verschillende andere stoffen, als zij 
maar vochtig gehouden worden. 
De donkerheid schijnt gunstig op de kieming te werken, zooals 
wij gezien hebben bij proeven met het zaaien van Begonia’s en 
andere. 
Chloor schijnt ook de kieming te bespoedigen en bij ietwat oude 
zaden op te wekken. Men gebruikt chloor, drie gram op een liter 
water, het beste is om de zaden ongeveer 10 uur in gewoon water 
te weeken, om ze vervolgens in een zeer verdunde Chloor-oplossing 
in de zon te plaatsen, hierin blijven ze zes uur, waarna men ze 
op een lapje giet en daarna met wat zand of fijne aarde vermengt 
op de gewone wijze uitzaait, en ze begiet met het water, dat door 
het lapje is gezegen. 
Kamferwater bespoedigt ook de kieming en versterkt de plant, 
zooals het ons bij het uitzaaien van Pelargonium zonale, maïs, radijs 
en andere is gebleken. Het water waarin genoemde zaden geweekt 
waren en dat later voor het begieten diende, bevatte éón gram 
kamfer op twee liter water, de kamfer was eerst in eenige gram- 
men alcohol opgelost. 
Ook heeft jodium en bromium invloed op de kieming. Hecker 
deed radijszaad in 5 dagen kiemen, nadat hij het in jodium water 
geweekt had; in verdund broomwater kiemde het zaad in 3 dagen, 
in chloorwater na 2 dagen en in water, waarin een weinig kamfer 
in broom opgelost was, na 36 uur, terwijl de zaden in zuiver water 
daarvoor 8 dagen noodig hadden. 
(Revue Horticole, No. 11, 1905). WZ 
