— 885 — 
wordt door de Inlanders als kosmetika voor de huid aan- 
gewend. 
Bij ons wordt het eveneens als lekkernij door de inlan- 
ders gebruikt, b. v. worden ketankoekjes wel met widjen- 
meel bestrooid. Het hooge oliegehalte geeft er dan een 
bijzonderen smaak aan. Zoowel in Azië als in Egypte 
en ook in den Kaukasus kruidt men het brood en de ge- 
bakjes er mede op dezelfde wijze als men in Duitschland 
wel eens het brood met karwij- en papaverzaad bereidt. 
Ook maakt men er wel een soort krachtige soep van. In 
Arabië met zijn schralen landbouw neemt de sesamcul- 
tuur sedert oudsher een belangrijke plaats in. Volgens 
SEMLER zou de naam sesam, eene verbastering van simsim 
of semsem, uit Arabië stammen. Onder den naam sim- 
sim is de plant ook bekend aan de Oostkust van Afrika. 
Een groot deel van het sesamzaad wordt naar Europa 
uitgevoerd. Dit zaad is voor het grootste deel af komstig 
van Sesamum indicum, terwijl het kleinste deel uit Sesamum 
radiatum bestaat. 
Het meeste zaad wordt aangevoerd uit Britsch-Indië, 
uit de Levant en Oost-Afrika, terwijl wat uit West-Afrika 
komt van ondergeschikte beteekenis is. 
De voornaamste uitvoerhavens voor sesamzaad zijn 
Bombay, Smyrna, Jaffa, Zanzibar, Sierra Léone en Benin, 
en nog enkele andere; de meest bekende invoerhavens in 
Europa zijn Marseille en Triëst. 
Volgens Semler zouden in Triëst alleen jaarlijks 
260.000.000 K.G. worden ingevoerd. In Duitschland werd 
in 1895 ingevoerd 23.411.200 K.G. een waarde vertegen- 
woordigende van 3.277.000 gulden. In Europa wordt het 
sesamzaad op olie verwerkt. Het komt in den handel 
voor in verschillende kwaliteiten ; het gehalte aan donker 
zaad is daarbij het criterium. Het zg. licht gekleurde 
zaad bevat ongeveer 4 ®% donkere zaden, terwijl het z.g. 
gemengde zaad aanzienlijk meer bevat, tot 50 % toe. 
Onder het laatste zijn ook meer onkruidzaden en andere 
