— 391 — 
regenval van 100—150 m.M. gelijkmatig verdeeld, komt zij 
in de eerste maand uit. Sesamzaad in regenrijke streken 
gewonnen bevat minder olie en is daarom minder gezocht. 
Is de plant uitgebloeid en nadert zij het einde van haar 
groeiperiode, dan verlangt zij droogte. Groote temperatuur- 
wisselingen verdraagt de sesam niet. Zij wordt daarom 
eerder in het laag dan in het hoogland gecultiveerd. 
De sesam groeit het voordeeligst op kalkrijke, wel ge- 
draineerde gronden. Op vochtige gronden is de groei slecht, 
evenzoo op arme gronden. Wat de vruchtbaarheid van 
den grond betreft, behoort zij niet tot de planten, die in 
dat opzicht middelmatige eischen stellen. Op hunnesrijke, 
makkelijk verweerbare gronden gedijt zij welig. 
De inlanders drijven de widjencultuur gewoonlijk gelijk- 
tijdig met de rijstcultuur op pas ontgonnen gronden. 
Cultuur. 
Van de verschillende vormen van sesam worden het 
meest aangeplant de wit en zwart indische variëteit. De 
witte geeft de fijnste olie, daarentegen verkrijgt men van 
de zwarte meer opbrengst. Met geïmporteerd zaad zij men 
voorzichtig, daar volgens de „Aanteekeningen” van Dr. 
VAN ROMBURGH in ’s Lands Plantentuin proeven zijn geno- 
men met uit Europa ingevoerd zaad. De resultaten waren 
wel niet ongunstig, maar de planten groeiden minder 
krachtig dan die uit Javazaad werden gewonnen. 
Voor beplanting van nieuw ontgonnen land leent zich 
de widjen zeer goed. Alhoewel in dit geval aan zorgvuldige 
grondbewerking in den eersten tijd niet kan worden ge- 
dacht, werpt zij niettemin nog een redelijken oogst af. 
Bij hoemah-cultuur zaaien de inlanders gewoonlijk met 
de padi gelijktijdig de widjen uit. Te dien einde men- 
gen zij onder de zaadpadi wat widjenzaden. Waar de 
opgekomen widjenplantjes te dicht op elkaar staan wordt 
uitgedund tot op behoorlijken afstand. 
De sesam is een oppervlakkig wortelend gewas. Zij 
