— 406 — 
van vele aanplantingen, geen beeld gevormd had van den in 
volle productie zijnden boomgaard. Op vele plaatsen begon- 
nen kersen en peren (appels) elkander te hinderen en wel 
zoodanig, dat een van beiden binnen korten tijd ’t veld zal 
moeten ruimen. Men zal dus gedwongen zijn, of de kersen 
òf de peren te rooien en dat op een tijdstip, dat de kersen 
nauwelijks en de peren hunne volle productiekracht nog 
lang miet bereikt hebben. Ook hier heeft de zuinigheid 
wederom de wijsheid bedrogen. 
Door bij den aanleg niet voldoende rekening te houden 
met de verschillende eischen door geheel verschillende 
vruchtensoorten gesteld, heeft men de rentabiliteit der boom- 
gaarden aanmerkelijk verminderd. 
Is men gedwongen in zijne boomgaarden te kappen (rooien) 
nog vóór de vruchtboomen hun grootste productie-vermo- 
gen bereikt hebben (bij de kersen op + 15 jaren bij de 
peren en appels op 25—30 jarigen leeftijd), dan kan zulks 
niet dan met groote schade voor den ondernemer geschieden. 
Er kan dan ook niet genoeg op de ernstige gevolgen 
worden gewezen, welke fouten van iederen aard bij den 
aanleg eener boomgaard begaan, na zich slepen. Onvol- 
doende grondbewerking, onvoldoende draineering, onvol- 
doende plantwijdte, geven bij den aanleg schijnbare voor- 
deelen, daar de exploitatie-kosten minder hoog zijn, de 
resultaten dezer verkeerde zuinigheid bewijzen echter den 
ondernemer op eene gevoelige wijze de nadeelen ervan. 
Hier en elders ligt dan ook nog een ruim arbeidsveld 
vour de Rijks-Tuinbouwleeraren, een taak, die voorwaar 
niet gemakkelijk is en waarvoor veel tact en kennis der 
plaatselijke toestanden vereischt wordt. De beste resultaten 
mogen verwacht worden van de verschillende proefvelden, 
waar de genomen proeven door de Rijks-Tuinbouwleeraaren 
gecontroleerd worden, alsmede van de Pomologische tuinen, 
waar de vruchtentelers niet alleen de beste soorten, doch 
ook de meest practische en rendable exploitatiewijze hunner 
boomgaarden moeten leeren kennen. 
Tiel, 28 Mei 1903. Heijn. 
