— 415 — 
Daartegenover staat, dat zij het, wat opbrengst betreft, onder gun- 
stige omstandigheden tegen de Squarehead moet afleggen. 
Een bekende zomertarwe-variëteit van Rrmrau is de roode Schlan- 
stedter, welke door hem gekweekt is uit een Fransche-wintertarwe 
Rouge de Bordeaux. Van een groot aantal wintertarwe-variëteiten 
was deze de eenige, welke in het voorjaar uitgezaaid, behoorlijk 
in den halm schoot. 
Rixrau heeft een groot aantal kruisingen uitgevoerd van zomer- 
gerst-variëteiten, vooral met het oog op meer wetenschappelijke doel- 
einden, Praktisch hadden deze kruisingen nog niet veel succes, 
daar nog geen enkele van de producten in het groot verbouwd wordt. 
De gewone Hanna-gerst wordt hier het meest geteeld. 
Ook bĳ erwten heeft Rrupau kunstmatige kruising toegepast. 
De variëteit, die in deze streken het meest verbouwd wordt, is de 
Vietoria-erwt met gele zaden en lang stroo. Daarnaast wordt ook 
nog al de „blaugrüne Englische” verbouwd, die veel overeenkomst 
vertoont met de in Holland verbouwde kortstroo groene erwten. 
Ook hier hadden de kruisingen praktisch nog weinig resultaat 
opgeleverd. 
Rimpau is ook kweeker van suikerbietzaad. De selectie geschiedt 
in ’t kort als volgt. In den herfst worden de bieten, bestemd voor 
zaadwinning, naar ’t uiterlijk gesorteerd. De goedgekeurde wortels 
worden in den grond in mijten bewaard en in ’t voorjaar, zoo laat 
mogelijk op nieuw gesorteerd, nu met behulp van den polarimeter, Van 
elke honderd zoo onderzochte, worden de 5 beste uitgekozen en van 
elke honderd van deze weer de 5 beste, zoodat men ten slotte en- 
kele exemplaren krijgt met buitengewone eigenschappen. Teneinde 
nu zooveel mogelijk zaad te winnen, worden deze élite-bieten, over- 
langs in 4 gelijke stukken gesneden. Deze stukken worden bij el- 
kaar, doch buiten het bereik van het stuifmeel van andere bieten 
geplant. De ervaring heeft geleerd, dat men op deze wijze onge- 
veer 3 keer zooveel zaad kan winnen, als wanneer men de biet in 
haar geheel uitplant. De suikerbieten worden dus door Rimrpau 
ook familiegewijze gekweekt, daar het zaad van elk dier élite-bieten 
afzonderlijk verder gekweekt wordt. 
De heer Marsorr beschrijft nog verscheidene Duitsche zaadkwee- 
kerijen, zooals die van C. Berrers te Schlanstedt, van F. Heine 
te Hadmersleben, van O. Srrrarr te Leutewitz, van W. Rrcurer 
