Ed 
In de koelere bovenlanden behoeft men de cultuur niet te be- 
proeven, daar gelukt zij toch niet, daar zij in de warmte te huis 
behoort, op Tandjong Priok b.v. kan men haar op heuveltjes in 
het moeras vinden, Het is echter geen moerasplant, wel schijnt 
zij in vochtige streken het best te tieren, maar het schijnt meer 
de vochtige lucht dan de vochtige grond te zijn, die haar goed 
doet, want zooals ik boven zeide, zij komt op heuveltjes of ten 
minste op ietwat droger 1iggende plekken voor. 
Evenals verschillende andere bolgewassen, sterft Gloriosu superba 
in het droge jaargetijde af‚ de knollen blijven dan een latent leven 
in den grond lijden. Na de eerste regens begint de knol krachtige 
stengels uit te schieten van 2 soms wel van 3 M. lang, deze tooien 
zich weldra met de prachtig gekleurde bloemen. 
In denzelfden jaargang vestigt de heer Haak nog eens de aan- 
dacht op genoemde plant. Hij zegt, in den naasten omtrek van 
Batavia is de Gloriosa superba L. vrij zeldzaam. Zij komt voor op 
den weg van Djati-Bahroe naar de Chineesche graven of Tandjong- 
Tepekong, aan de zuidzijde van den weg slingert zij zich daar 
tusschen tjenkè-planten. 
Ook vindt men haar op enkele plekken ten westen van Meester- 
Cornelis, langs den weg van Menteng naar Pasar Minggo en aan 
de dwarswegen van dien weg. De planten waren echter op beide 
plekken niet zeer fraai en de bloemen niet helder van kleur. 
Het mooist en overvloedigst zag schrijver de Gloriosa superba, 
toen hij op de snippenjacht was in de groote sawahvlakten ten 
zuiden van den Tangerangschen weg, op de hoogte van paal 10, 
om en bij de kampong Gondrong, waar zij vooral op de in de sawah 
voorkomende hoogere droge heuveltjes tusschen de tjenkè groeit, 
Schrijver zegt verder, dat de kampongbewoners tusschen Batavia 
en Tangerang de plant niet jamblang, maar kembang koekoe ma- 
tjan noemen, 
De wortel is knolachtig verdikt, geel van k'eur en zoude volgens 
ZorLINGER bedwelmende eigenschappen bezitten, de groene stengel 
verheft zich 2 à 3 M. boven den grond, en is in gewone omstan- 
digheden te dun, om zulks zonder steun te doen en hecht zich 
daarom aan de omringende voorwerpen met de ranken, waarin de 
middennerf der bladeren uitloopt. De bloemen zijn groot, schit- 
terend rood met geel hart, de bloembladeren zijn sierlijk omge- 
kruld en vormen te zamen eeu soort kroon. De bloemen hangen 
