EA EL 
VERSLAG DER Il° PROEF MET CAROLINA-PADIE 
OP NATTEN GROND. 
Den 10en November 1902 werd de Carolina-padie op beddingans 
uitgezaaid (geoerit). Deze oeritans kwamen goed op en stonden 
niet minder dan de inheemsche soorten. 
Alleen bij aflating van stroop van de fabriek hadden de oeritans 
te lijden, vele stierven af. De oeritans der inheemsche padie kunnen 
beter tegen stroop. 
Den 22en t/m den 24en December 1902 werden de oeritans over- 
geplant op een stuk sawah groot 1 B 400 R,‚ dus na 40 dagen. 
Een week na ’t overplanten zagen de plantjes er rood en ver- 
dord uit, net of zij afsterven wilden. De stroop in ’t water schijnt 
te warm geweest te zijn voor die jonge pas overgebrachte plantjes. 
Na een paar weken echter werden ze wat groener, terwijl alles in 
dien tijd vol onkruid kwam te staan. 
Na twee keer goed gewied te zijn geworden van gras en andere 
onkruid, begon de Carolina-padie welig op te schieten en zelfs veel 
uitstoeling te vertoonen. 
De Carolina-padie van deze 2° proef heeft nooit gebrek aan 
water gehad. 
De padi werd gesneden den 23en April 1903, dus 4 maanden na 
't overplanten van de beddingans, wat gelijk staat aan de duur van 
de inheemsche padiesoorten bekend onder den naam van padie 
tengah. 
De opbrengst was totaal 76,58 picols nat, dus per bouw geeft 
dat + 42 picols nat of wel + 8 amat per bouw nat. De op- 
brengst van de inheemsche soorten op dienzelfden grond is 8 amat 
droog, wat gelijk staat met 10 amat nat. 
Wel gaf proef II veel betere resultaten dan proef I, maar bleef 
toch beneden die der inheemsche padisoorten. 
Het groote inconvenient zal steeds blijven, ’t zich moeilijk res- 
taureeren en ’t vele wieden, wat men moet doen. 
10 Mei 1903. 
