VERMENIGVULDIGING VAN PLANTEN. 
(Zaad.) 
Zooals wij weten, is in ieder zaad een miniatuurplantje, 
de z.g. kiem; behalve deze bevat het zaad een zekere 
hoeveelheid plantenvoedsel, dat daar bewaard blijft tot het 
zaad zich begint te ontwikkelen, tot het begint te kiemen. 
Bij dit proces vindt het kiempje, vóór het zelf in zijne 
voeding kan voorzien, vóór de wortels genoeg ontwikkeld 
zijn, om het voedsel uit den bodem, en de blaadjes nog te 
nietig zijn om het uit de lucht op te nemen, daar het 
eerste voedsel. 
Bij sommige planten, zooals bij de boonen, is dit voedsel 
opgehoopt in de z.g. zaadlobben, een paar dikke bladeren 
waartusschen het kiempje ligt, die naarmate dit laatste 
groeit, kleiner worden en nadat het reservevoedsel ver- 
mindert langzamerhand verschrompelen. Bij andere zaden 
zooals dat van padi, van Canna en dergelijke ziet men geen 
zaadlobben, maar dient het z.g. kiemwit voor de eerste 
voeding der jonge plant. 
Een eigenaardige wijze van kieming vindt men bij de pal- 
men; daar komt uit het zaad, de z.g. voorkiem, een lang- 
werpig rond lichaam, waaruit zich de blaadjes, de stengel en 
de wortels ontwikkelen. Het is een eigenaardig gezicht 
een jong palmplantje, dat reeds worteltjes, een stengeltje 
en een klein blaadje heeft nog door die zoogenaamde voor- 
kiem met het zaad verbonden te zien, de laatste doet 
dan dienst als een zuigtoestel, dat het voedsel uit het zaad 
naar het plantje overbrengt. Bij kleine palmzaden is het 
natuurlijk kort, maar bij grootere, b. v. bij Loidoicea sechel- 
larum (klappa plant) is het vrij lang. In Kew zag ik een 
